Ειδικά στα παιδιά, οι υπερτροφικές αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) είναι συχνές. Οι συνέπειες είναι συχνά κρυολογήματα, περιορισμένη ρινική αναπνοή και ροχαλητό. Οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του μέσου ωτός και η συλλογή υγρού του μέσου ωτός δεν είναι επίσης ασυνήθιστα. Η αδενοτομή τότε είναι συνήθως ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης των συμπτωμάτων.

Ποια είναι η διαδικασία της επέμβασης;

Τα κρεατάκια (αδενοειδείς εκβλαστήσεις) βρίσκονται στο ρινοφάρυγγα και κανονικά χρησιμεύουν για την προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος. Ειδικά στα παιδιά, όμως, τα κρεατάκια μπορεί να διογκωθούν εξαιρετικά λόγω συχνών λοιμώξεων. Στη συνέχεια, τα παιδιά αναπνέουν μόνο από το στόμα τους, ροχαλίζουν συχνά, υποφέρουν από πολλές λοιμώξεις και λοιμώξεις του μέσου ωτός και μπορεί να επηρεαστούν ακόμη και από διακοπή της αναπνοής τη νύχτα (άπνοιες).

Εάν τα κρεατάκια είναι μόνιμα υπερτροφικά, η ΩΡΛ επιστήμη θεωρεί λογική την αφαίρεση τους. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και μπορεί να γίνει και σε ημερήσια βάση χωρίς διανυκτέρευση.

Η επέμβαση πραγματοποιείται διαμέσου του στόματος και διαρκεί περίπου μισή ώρα. Τα κρεατάκια αποκολλώνται από την οροφή του ρινοφάρυγγα στο πίσω μέρος της μύτης με ένα κυρτό δακτυλιοειδές μαχαίρι.

Ενδείξεις για αδενοτομή

Εκτός από τη δύσκολη ρινική αναπνοή, το ροχαλητό και την ευαισθησία σε λοιμώξεις, η αδενοτομή μπορεί επίσης να ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Αντενδείξεις για την επέμβαση είναι οι διαταραχές της πήξης του αίματος, η ακοκκιοκυττάρωση (σοβαρή μείωση των κοκκιοκυττάρων) και η λευχαιμία.

Οδηγίες μετά από χειρουργική επέμβαση αδενοτομής σε παιδιά

Τα πρώτα αποτελέσματα επιτυγχάνονται λίγο μετά την επέμβαση. Σημαντική προϋπόθεση για αυτό όμως είναι η συμπεριφορά του παιδιού μετά το χειρουργείο. Γενικά, στην περιοχή του ρινοφάρυγγα σχηματίζονται λευκές κρούστες.

Για την καλύτερη επούλωση, πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθοι κανόνες συμπεριφοράς:

• καμία σωματική άσκηση, κανένα άθλημα τις πρώτες 7 ημέρες μετά την επέμβαση,
• πίνετε και τρώτε μόνο χλιαρά, κρύα ή ακόμα και παγωμένα (αλεσμένο ή μαλακό φαγητό, χωρίς γάλα, χωρίς πικάντικα ή σκληρά τρόφιμα)
• χρησιμοποιήστε οδοντόκρεμα χωρίς μενθόλη, αποφύγετε τις γαργάρες και τα έντονα ξεβγάλματα,
• χλιαρό ντους και λούσιμο μετά από συνεννόηση με τον γιατρό,
• αφήστε τα μαλλιά να στεγνώσουν μόνο στον αέρα,
• αποφυγή έντονης έκθεσης στον ήλιο,
• αποφύγετε πουλόβερ με ζιβάγκο ή κασκόλ,
• αποχή από το φαγητό τις πρώτες τέσσερις έως έξι ώρες μετά την επέμβαση

Επιπλοκές αδενοτομής

Στην ΩΡΛ ειδικότητα η επέμβαση στα κρεατάκια είναι μια από τις λιγότερο επικίνδυνες παρεμβάσεις. Παρόλα αυτά, μπορεί να εμφανιστούν επιπλοκές όπως αιμορραγία ή λοίμωξη κατά τη διάρκεια ή μετά την αδενοτομή, αλλά αυτές είναι διαχειρίσιμες. Ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος θα σας ενημερώσει για όλους τους πιθανούς κινδύνους πριν την επέμβαση.

Μετά την επέμβαση:

Βουλωμένη μύτη: Ακόμη και μετά από μια επέμβαση αδενοτομής, το ενδεχόμενο της βουλωμένης μύτης εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτό οφείλεται στην επούλωση της πληγής, η οποία απαιτεί κάποιο χρόνο. Συνήθως χρησιμοποιούνται αποσυμφορητικές σταγόνες για τη μύτη ή σπρέι για να διευκολύνουν την αναπνοή.

Πονόλαιμος: Είναι αναμενόμενος μετά από μια επέμβαση αδενοτομής σε ένα παιδί επειδή υπάρχει μια ανοιχτή πληγή. Το παγωτό μπορεί να προσφέρει ανακούφιση - κάθε παιδί είναι φυσικά χαρούμενο γι 'αυτό. Εάν ο πόνος επιμένει, μπορούν να χρησιμοποιηθούν παυσίπονα. Εάν ούτε αυτά βοηθούν, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για να ελέγξετε την επούλωση της πληγής.

Ροχαλητό: Το ροχαλητό μετά από χειρουργική επέμβαση στα κρεατάκια εξακολουθεί να είναι φυσιολογικό τις πρώτες εβδομάδες. Ο λόγος έγκειται στην ακόμη πρησμένη περιοχή του τραύματος. Μόλις μειωθεί το πρήξιμο, θα πρέπει να σταματήσει και το ροχαλητό.

Αν ταλαιπωρήστε από συχνές λοιμώξεις, επεισόδια υπνικής άπνοιας, αναπνοή από το στόμα και ροχαλητό, τότε επισκεφθείτε έναν εξειδικευμένο ΩΡΛ. Η αιτία των παραπάνω μπορεί να είναι οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις. Η επέμβαση της αδενοτομής πραγματοποιείται τόσο σε παιδιά, όσο και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Ο Δρ. Πέτρος Λίτος , Χειρουργός ΩΡΛ με μεγάλη εμπειρία σε επεμβάσεις αδενοτομής, θα σας κατευθύνει ως προς σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος σας.

Η μύτη είναι ένα από τα πιο σημαντικά όργανα στο ανθρώπινο σώμα. Είναι υπεύθυνο για την αναπνοή και την αντίληψη της όσφρησης. Ωστόσο, εάν οι ρινικές κόγχες είναι διογκωμένες, προκαλούν μεγάλη δυσχέρεια αναπνοής. Η επεμβατική μείωση των κογχών μπορεί να προσφέρει ανακούφιση. Ενημερωθείτε για την υπερτροφία ρινικών κοχγών και τις μεθόδους μείωσης τους (κογχοτομή) σε αυτό το άρθρο.

Οι λειτουργίες της μύτης

Η ανθρώπινη μύτη εκτελεί πολλές σημαντικές λειτουργίες που διατηρούν τη ζωή - το όργανο επιτρέπει την αναπνοή, την όσφρηση και την ομιλία.

Η αναπνοή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη ζωή. Κατά μέσο όρο, παίρνουμε 14 αναπνοές ανά λεπτό. Ο αέρας που εισπνέουμε καθαρίζεται, εφυγραίνεται και θερμαίνεται από τη μύτη.

Υπερτροφία ρινικών κογχών: Τι είναι οι ρινικές κόγχες;

Προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα την υπερτροφία των ρινικών κογχών, είναι πρώτα σημαντικό να γνωρίζουμε περισσότερα για την ανατομία τους. Οι κόγχες πρέπει να κατανοηθούν ως λεπτές, οστέινες ραβδώσεις που εκτείνονται από το πλευρικό τοίχωμα της μύτης μέχρι την κύρια ρινική κοιλότητα.

Υπάρχουν τρεις ρινικές κόγχες συνολικά. Η επιφάνεια των πλευρικών τοιχωμάτων της ρινικής κοιλότητας αυξάνεται από τις κάτω, μεσαίες και άνω ρινικές κόγχες.

Ασθένειες ή εξωτερικές επιδράσεις μπορεί να οδηγήσουν στη λεγόμενη υπερπλασία των δομών αυτών. Αυτό σημαίνει ότι οι ρινικές κόγχες είναι πολύ μεγάλες. Αυτό το λειτουργικό και μερικές φορές αισθητικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται με επεμβατική μείωση του κογχών.

Υπερτροφία ρινικών κογχών: Αιτίες

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι κόγχες μπορούν να μεγεθυνθούν. Εκτός από μια συγγενή δυσπλασία, πρέπει να αναφερθούν και τα ακόλουθα:

Αλλεργικές αντιδράσεις: Μια αλλεργία στη γύρη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή της ρινικής κόγχης και στη συνέχεια πρήξιμο.

Ρινικά σπρέι: Στη λεγόμενη φαρμακευτική ρινίτιδα, τα ρινικά σπρέι με αρχικά αποσυμφορητική δράση μπορούν να προκαλέσουν εν τέλη οίδημα. Οι ασθενείς νιώθουν συνεχώς την ανάγκη να καθαρίσουν τη μύτη τους - προκύπτει εξάρτηση από το αντίστοιχο ρινικό σπρέι.

Αλλαγές ορμονών: Τα επίπεδα ορμονών μιας γυναίκας αλλάζουν κατά την εφηβεία, την εγκυμοσύνη ή ως μέρος της εμμηνόπαυσης. Συνέπεια αυτής της αλλαγής μπορεί να είναι το οίδημα των κογχών.

Ιοί και βακτήρια: Εξαιτίας των λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος, οι ρινικές δίοδοι στενεύουν ολοένα και περισσότερο, καθιστώντας δύσκολη την αβίαστη πρόσληψη και απελευθέρωση του αέρα που αναπνέετε.

Συμπτώματα και συνέπειες της υπερτροφίας των ρινικών κογχών

Γνωστά συμπτώματα της υπερτροφίας των ρινικών κογχών περιλαμβάνουν ρινορραγίες, πονοκεφάλους και μειωμένη αίσθηση όσφρησης. Το πιο εμφανές σημάδι της νόσου, όμως, είναι η δύσκολη ρινική αναπνοή και το αποτέλεσμα είναι η αυξημένη στοματική αναπνοή.

Η στοματική αναπνοή μπορεί να οδηγήσει σε ροχαλητό των προσβεβλημένων. Το οποίο μπορεί να είναι σύμπτωμα σοβαρής ασθένειας. Επίσης, η θορυβώδης αναπνοή από το στόμα είναι μερικές φορές ενοχλητική για τους άλλους.

Η εισπνοή και η εκπνοή από το στόμα μερικές φορές οδηγεί σε αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις (π.χ. πονόλαιμος και αμυγδαλίτιδα). Μπορεί επίσης να εμφανιστεί φλεγμονή των παραρρίνιων κόλπων (ιγμορίτιδα).

Διάγνωση

Η διάγνωση της υπερπλασίας των ρινικών κογχών γίνεται με μια ανώδυνη εξέταση στο ιατρείο, δηλαδή μια ενδοσκόπηση ρινός με ένα εύκαμπτο πολύ λεπτό ενδοσκόπιο το οποίο μας επιβεβαιώνει τη διάγνωση σε λίγα λεπτά.

Θεραπεία: μέθοδοι μείωσης των ρινικών κογχών

Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος, όπως:

• Ηλεκτροκαυτηριασμός
• Μείωση του ρινικού βλεννογόνου με λέιζερ
• Κατάσπαση ή πλαγιοποίηση των ρινικών κογχών
• Μερική κογχεκτομή
• Μείωση των ρινικών κογχών με χρήση ραδιοσυχνοτήτων
• Υποβλεννογόνιος κογχεκτομή ή κογχοπλαστική.

Μείωση ρινικών κογχών χωρίς χειρουργείο

Εκτός από τις χειρουργικές επεμβάσεις, υπάρχουν επίσης και οι μη χειρουργικές μέθοδοι για να επιλέξετε. Αυτές είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για ασθενείς που φοβούνται την αναισθησία και τη χειρουργική θεραπεία.

Η πιο σύγχρονη και ανώδυνη μέθοδος που δεν απαιτεί γενική αναισθησία είναι η μείωση των ρινικών κογχών με εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων, δηλαδή ρεύμα υψηλής συχνότητας. Με τη μέθοδο των ραδιοσυχνοτήτων, η εσωτερική περιοχή της ρινικής κόγχης θερμαίνεται ελαφρώς χρησιμοποιώντας έναν καθετήρα. Αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας οδηγεί σε μείωση των ιστών.

Κόστος επέμβασης

Επειδή η μείωση των ρινικών κογχών είναι μια ιατρικά απαραίτητη πράξη, το κόστος που προκύπτει συνήθως καλύπτεται από την ιδιωτική ασφάλιση υγείας ενώ συμμετέχει και το κρατικό ταμείο.

Ακριβής κατάσταση κόστους δεν μπορεί να δοθεί εκ των προτέρων. Το κόστος μιας τέτοιας επέμβασης εξαρτάται πάντα από τις ατομικές ανατομικές συνθήκες του ασθενούς και την έκταση της παρέμβασης που εξαρτάται από αυτό. Κατά τη διάρκεια μιας ενημερωτικής συνάντησης και μετά από λεπτομερή εξέταση, μπορούμε να σας ενημερώσουμε για το ακριβές κόστος.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την υπερτροφία των ρινικών κογχών κλείστε το ραντεβού σας με τον Δρ. Λίτο Πέτρο. Ο ιατρός διατελεί επιμελητής ΩΡΛ της ΒιοΚλινικής Αθηνών και επιστημονικός συνεργάτης του «Κέντρου Μικρο-ενδοσκοπικής χειρουργικής στην Ωτορινολαρυγγολογία». Εξειδίκευση του αποτελεί η λειτουργική και αισθητική χειρουργική ρινός αλλά και η ενδοσκοπική χειρουργική παραρρίνιων κόλπων.

Αμυγδαλεκτομή είναι η χειρουργική επέμβαση που διενεργείται για την αφαίρεση των αμυγδαλών. Ποιες είναι όμως οι ενδείξεις που οδηγούν στην αφαίρεση τους;

Η φαρυγγοαμυγδαλίτιδα είναι μια οξεία κατάσταση του λαιμού και συνίσταται σε φλεγμονή των αμυγδαλών και του γύρω ιστού (φάρυγγα). Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν φαρυγγαλγία, δυσφαγία, διόγκωση λεμφαδένων του λαιμού και πυρετό. Η διάγνωση είναι κλινική και μπορεί να επιβεβαιωθεί με καλλιέργεια ή ταχεία εξέταση αντιγόνου. Η θεραπεία εξαρτάται από τα συμπτώματα και στην περίπτωση του β-αιμολυτικού στρεπτόκοκκου της ομάδας Α, περιλαμβάνει αντιβίωση.

Οι αμυγδαλές συμμετέχουν στην τοπική άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, κυρίως στην παιδική ηλικία. Φαρυγγοαμυγδαλίτιδα (διάφορων αιτιών) διαγιγνώσκεται σε περίπου 15% των ασθενών που προσέρχονται στο ιατρείο.

Αιτιολογία

Η φαρυγγοαμυγδαλίτιδα είναι συνήθως ιογενούς αιτιολογίας. Σε ένα ποσοστό όμως περίπου 30% διαπιστώνεται λοίμωξη βακτηριακής αιτιολογίας εκ των οποίων συνήθως το αίτιο είναι ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α. Πιο σπάνια ανευρίσκονται άλλοι μικροβιακοί παράγοντες όπως σταφυλόκοκκος, πνευμονιόκκοκος, μυκόπλασμα, χλαμίδια κλπ.

Οι λοιμώξεις από β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α εμφανίζονται κυρίως μεταξύ των ηλικιών 5 και 15 ετών και πιο σπάνια σε παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών.

Συμπτώματα

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος κατά την κατάποση, ο οποίος συχνά αντανακλά στα αυτιά. Επειδή τα μικρά παιδιά συνήθως δεν μπορούν ακόμη να μιλήσουν ή να παραπονεθούν για πονόλαιμο, απλώς αρνούνται να φάνε. Ο υψηλός πυρετός, η γενική κακουχία, ο πονοκέφαλος και η γαστρεντερική δυσφορία είναι κοινά συμπτώματα, όπως και η κακοσμία του στόματος (χαλίτωση) και η βραχνή φωνή. Μπορεί επίσης να υπάρχει εξάνθημα. Οι διογκωμένες και κόκκινες αμυγδαλές έχουν συχνά πυώδη επικάλυψη. Είναι επίσης δυνατή η ευαίσθητη στην πίεση διόγκωση των λεμφαδένων του λαιμού.

Μια λοίμωξη από στρεπτόκοκκο συνήθως υποχωρεί μέσα σε μια εβδομάδα μετά την χορήγηση κατάλληλης αγωγής. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει τοπικές επιπλοκές (π.χ. περιαμυγδαλικό απόστημα ή κυτταρίτιδα) και μερικές φορές σοβαρότερες συστηματικές επιπλοκές όπως ρευματικό πυρετό ή σπειραματονεφρίτιδα.

Διάγνωση

• Κλινική εξέταση
• ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α, μέσω ταχείας εξέτασης αντιγόνου ή καλλιέργειας

Η αμυγδαλίτιδα μπορεί εύκολα να εντοπιστεί κλινικά, αλλά όχι και η αιτία της. Η καταρροή και ο βήχας συχνά υποδηλώνουν ιογενή αιτία. Επώδυνοι λεμφαδένες στο λαιμό ή γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια, διόγκωση του ήπατος και της σπληνός και κατατονία για > 1 εβδομάδα,  συνηγορούν υπέρ λοιμώδους μονοπυρήνωσης.

Επειδή απαιτεί άμεση αντιβιοτική θεραπεία, η λοίμωξη από στρεπτόκοκκο πρέπει να διαγνωστεί έγκαιρα.

Τα ακόλουθα 4 κριτήρια του Centor αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο στην διαφοροδιάγνωση ιογενούς – μικροβιακής φαρυγγοαμυγδαλίτιδας.

• υψηλός πυρετός
• λευκό επίχρισμα αμυγδαλών
• απουσία βήχα
• επώδυνη τραχηλική λεμφαδενοπάθεια

Εάν πληρούνται τρία ή τέσσερα από τα παραπάνω κριτήρια, οι ασθενείς μπορούν πρώτα να ελεγχθούν εργαστηριακά ή να υποβληθούν αμέσως σε εμπειρική θεραπεία έναντι του στρεπτόκοκκου.

Θεραπεία

• Συμπτωματική θεραπεία (αντιφλεγμονώδη-παυσίπονα, αναπλήρωση υγρών, ξεκούραση)
• Αντιβιοτικά σε περίπτωση μικροβιακής φλεγμονής
• Αμυγδαλεκτομή σε επαναλαμβανόμενες αμυγδαλίτιδες

Αμυγδαλεκτομή

Η αμυγδαλεκτομή συχνά εξετάζεται στην περίπτωση επαναλαμβανόμενων υποτροπών αμυγδαλίτιδας

• > 5 επεισόδια/έτος ή
• > 4 επεισόδια/έτος τα 2 τελευταία χρόνια ή
• > 3 επεισόδια/έτος τα 3 τελευταία χρόνια
• ή σε σοβαρή οξεία λοίμωξη που επιμένει παρά τη χορήγηση αντιβιοτικών

Άλλα κριτήρια για αμυγδαλεκτομή περιλαμβάνουν αποφρακτικές διαταραχές ύπνου (ροχαλητό-άπνοιες), υποτροπιάζον περιαμυγδαλικό απόστημα και υποψία καρκίνου. Ενώ έλασσον κριτήριο για την αφαίρεση των αμυγδαλών αποτελεί η κακοσμία στόματος (χαλίτωση).

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι αποφάσεις θα πρέπει να εξατομικεύονται με βάση την ηλικία του ασθενούς, τους πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου και την απόκριση στην υποτροπή της λοίμωξης.

Η ευλαβική τήρηση των μετεγχειρητικών οδηγιών από τον ασθενή ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο αιμορραγίας, η οποία εντούτοις συμβαίνει σπανίως, σε ποσοστό <2%.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αμυγδαλεκτομή επικοινωνήστε με τον Χειρουργό ΩΡΛ, Δρ. Πέτρο Λίτο. Ο ιατρός έχει μεγάλη εμπειρία σε επεμβάσεις αμυγδαλεκτομής. Έπειτα από λεπτομερή εξέταση θα σας προτείνει την κατάλληλη θεραπεία.

Τι είναι οι πολύποδες μύτης;

Οι πολύποδες μύτης είναι σαρκώδεις σχηματισμοί στον βλεννογόνο της ρινός.

• Οι ρινικοί πολύποδες αναπτύσσονται πιο εύκολα σε άτομα με αλλεργίες ή άσθμα.
• Ένα σύμπτωμα που προκαλείται από τους πολύποδες είναι η ρινική συμφόρηση.
• Οι γιατροί συνήθως διαγιγνώσκουν τους ρινικούς πολύποδες με βάση τη χαρακτηριστική τους εμφάνιση.
• Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να συρρικνώσουν τους πολύποδες, αλλά πολλές φορές πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά.

Οι πολύποδες προσομοιάζουν συχνά με σχήμα σταγόνας στην περιοχή των εισόδων των παραρρινίων κόλπων. Ένας ώριμος πολύποδας μοιάζει με αποφλοιωμένη ρόγα  σταφυλιού χωρίς κουκούτσια. Σε αντίθεση με τους πολύποδες που βρίσκονται στο έντερο ή στην ουροδόχο κύστη, οι πολύποδες στη μύτη δεν είναι όγκοι και δεν ενέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Είναι απλώς μια αντανάκλαση της φλεγμονής, ενώ το οικογενειακό ιστορικό μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο.

Πότε αναπτύσσονται οι πολύποδες μύτης;

Οι πολύποδες μπορεί να αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια μιας μόλυνσης της μύτης ή των παραρρίνιων κόλπων και να εξαφανιστούν αφού υποχωρήσει ο αιτιολογικός παράγοντας ή μπορεί να αναπτυχθούν αργά και να παραμείνουν. Μπορούν επίσης να σχηματιστούν ρινικοί πολύποδες εάν υπάρχει ξένο σώμα στη μύτη. Μερικοί άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στην ασπιρίνη και σε άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) πάσχουν σε συνδυασμό από άσθμα, χρόνια συμφόρηση μύτης και ιγμορείων και έχουν πολύποδες. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς σχετίζονται οι ρινικοί πολύποδες με την αλλεργία και άλλες ασθένειες του αναπνευστικού. Οι ρινικοί πολύποδες μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις των παραρρίνιων κόλπων όταν εμποδίζουν την πρόσβαση σε αυτούς. Σπάνια εμφανίζεται ρινοσποριδίωση (λοίμωξη της μύτης που χαρακτηρίζεται από αιμορραγικούς πολύποδες), η οποία μπορεί να προκαλέσει χρόνια ρινίτιδα.

Ρινικοί Πολύποδες: Συμπτώματα

Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν ρινικούς πολύποδες, παρόλο που παρουσιάζουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

• Φτέρνισμα
• Ρινική συμφόρηση
• Οπισθορρινική καταρροή
• Κεφαλαλγία προσώπου, αισθημα πίεσης ή βάρους πάνω και κάτω από τα μάτια
• Έντονη ρινική καταρροή
• Διαταραχές όσφρησης ανοσμία ή υποσμία
• Κνησμός γύρω από τα μάτια

Πολύποδες μύτης: Διάγνωση

• Κλινική εξέταση στο ιατρείο από ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο
• Αξονική τομογραφία παραρρίνιων κόλπων
• Βιοψία

Οι γιατροί συνήθως διαγιγνώσκουν τους ρινικούς πολύποδες με βάση τη χαρακτηριστική τους εμφάνιση και την κλινική εικόνα. Ο γιατρός μπορεί να πάρει βιοψία του πολύποδα για να βεβαιωθεί ότι δεν είναι καρκίνος.

Ρινικοί πολύποδες: Θεραπεία

• Κορτικοστεροειδή (κορτιζόνη)
• Χειρουργική επέμβαση

Εάν ο αιτιολογικός παράγοντας (ερεθισμός, μόλυνση ή αλλεργία) δεν αντιμετωπιστεί, οι πολύποδες συχνά αναπτύσσονται ξανά. Ένα σπρέι κορτικοστεροειδών μπορεί να επιβραδύνει τις υποτροπές. Ωστόσο, οι πάσχοντες θα πρέπει να υποβάλλονται σε τακτική ενδοσκόπηση της μύτης (ο γιατρός εξετάζει τη μύτη με έναν μικρό άκαμπτο ή εύκαμπτο οπτικό σωλήνα) ώστε να μπορούν να εντοπιστούν και να αντιμετωπιστούν επίμονα ή επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Σε άτομα με σοβαρά συμπτώματα που προκαλούνται από υποτροπιάζοντες πολύποδες, τα ιγμόρεια ή οι παραρρίνιοι κόλποι μπορεί να χρειαστεί να διορθωθούν χειρουργικά. Οι χειρουργικές επεμβάσεις εκτελούνται με χρήση ενδοσκοπίου (μιας ειδικής κάμερας που εισάγεται στη μύτη).

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο, Δρ. Πέτρο Λίτο. Ο Ιατρός εξειδικεύεται στην ενδοσκοπική χειρουργική παρραρρίνιων κόλπων και είναι επιστημονικός συνεργάτης του «Κέντρου Μικρο-Ενδοσκοπικής χειρουργικής στην Ωτορινολαρυγγολογία». Έπειτα από διάγνωση θα σας προτείνει την κατάλληλη θεραπεία.

Κατά τη διάρκεια οξέος τραύματος ή χρόνιου ερεθισμού, οι φωνητικές χορδές μπορεί να αλλάξουν με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να αναπτυχθούν πολύποδες φωνητικών χορδών, οζίδια ή κοκκιώματα. Όλα οδηγούν σε βραχνάδα. Εάν τα συμπτώματα επιμένουν για περισσότερο από 3 εβδομάδες, είναι σημαντικό να εξετάσετε τις φωνητικές χορδές. Η διάγνωση βασίζεται στα ευρήματα της λαρυγγοσκοπικής εξέτασης και σε επιλεγμένες περιπτώσεις στη βιοψία για αποκλεισμό του καρκινώματος. Μετά από προσεκτική χειρουργική αφαίρεση των βλαβών, η φωνή επιστρέφει στο φυσιολογικό. Η εξουδετέρωση της πηγής του ερεθίσματος βοηθά στην πρόληψη της υποτροπής.

Καλοήθη μορφώματα φωνητικών χορδών

Οι πολύποδες των φωνητικών χορδών είναι συχνά το αποτέλεσμα ενός οξέος τραυματισμού (όπως από δυνατές φωνές σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου) και συνήθως επηρεάζουν μόνο μία φωνητική χορδή.  Μπορεί να έχουν πολλές άλλες αιτίες, συμπεριλαμβανομένης της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης ή της χρόνιας εισπνοής ερεθιστικών παραγόντων (όπως βιομηχανικές αναθυμιάσεις ή καπνός τσιγάρου). Λόγω αυτών των αιτιών επηρεάζουν συνήθως και τις δύο φωνητικές χορδές. Οι πολύποδες είναι συνήθως μεγαλύτεροι και πιο διογκωμένοι από τους όζους και είναι πιο συχνοί στους ενήλικες.

Τα κοκκιώματα των φωνητικών χορδών (συλλογές ανοσοκυττάρων λόγω φλεγμονής) συχνά προκύπτουν από τραυματισμούς των φωνητικών χορδών από ανεξέλεγκτη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ) ή βλάβη κατά τη διάρκεια της ενδοτραχειακής διασωλήνωσης (εισαγωγή πλαστικού αναπνευστικού σωλήνα μέσω του στόματος στον αεραγωγό). Τα κοκκιώματα είναι συχνά στους ενήλικες.

Οζίδια (κάλοι ή κομβία) φωνητικών χορδών εμφανίζονται και στις δύο φωνητικές χορδές και οφείλονται κυρίως σε ακατάλληλη χρήση της φωνής (τραγούδι ή φωνές για μεγάλο χρονικό διάστημα ή χρήση της φωνής σε αφύσικα χαμηλή συχνότητα). Οζίδια μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε παιδιά.

Τα θηλώματα των φωνητικών χορδών είναι καλοήθη κονδυλωματώδη μορφώματα που προκαλούνται από ορισμένους ιούς των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Ο ιός μπορεί να αποκτηθεί κατά τον τοκετό. Τα μορφώματα αυτά είναι πιο συχνά μεταξύ των ηλικιών 1 και 4, αλλά μπορούν να αναπτυχθούν και σε οποιαδήποτε ηλικία. Η βραχνάδα ή το αδύναμο κλάμα είναι πρώιμα σημάδια. Μερικές φορές τα θηλώματα μπλοκάρουν τον αεραγωγό και παρεμποδίζουν την αναπνοή.

Προβλήματα με τις φωνητικές χορδές

Όταν χαλαρώνουν, οι φωνητικές χορδές σχηματίζουν κανονικά ένα άνοιγμα σε σχήμα V που επιτρέπει στον αέρα να ρέει ελεύθερα στην τραχεία. Οι φωνητικές χορδές ανοίγουν όταν εισέρχεται αέρας στους πνεύμονες (εισπνοή) και κλείνουν στην κατάποση ή την ομιλία. Ένας έμπειρος γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει ένα ενδοσκόπιο στο πίσω μέρος του στόματος για να δει τις φωνητικές χορδές. Με τον τρόπο αυτό ελέγχει για προβλήματα όπως έλκη εξ επαφής, κοκκιώματα, πολύποδες, οζίδια, παράλυση και καρκίνο. Όλα αυτά τα προβλήματα επηρεάζουν τη φωνή. Η παράλυση μπορεί να είναι μονόπλευρη ή να επηρεάσει και τις δύο φωνητικές χορδές.

Πολύποδες Φωνητικών Χορδών: Συμπτώματα

Τα συμπτώματα των πολυπόδων των φωνητικών χορδών, των οζιδίων και των κοκκιωμάτων περιλαμβάνουν χρόνια βραχνάδα και τραχιά φωνή. Τείνουν να αναπτύσσονται σε ημέρες έως εβδομάδες.

Διάγνωση

• Εξέταση με σύγχρονα ενδοσκόπια στο ιατρείο
• Μερικές φορές με βιοψία

Ο γιατρός διαγιγνώσκει οζίδια φωνητικών χορδών, πολύποδες, κοκκιώματα ή θηλώματα μετά από εξέταση των φωνητικών χορδών. Η εξέταση πραγματοποιείται με άκαμπτο ή λεπτό, εύκαμπτο οπτικό σωλήνα (ενδοσκόπηση λάρυγγα).

Μερικές φορές, για τη διάγνωση των θηλωμάτων, αφαιρεί μια μικρή ποσότητα ιστού και τον αποστέλλει για ιστολογική εξέταση για να αποκλείσει πιθανή κακοήθεια.

Θεραπεία

• Ανάπαυση της φωνής
• Μερικές φορές φωνοθεραπεία
• Άλλοτε χειρουργική επέμβαση

Η αντιμετώπιση των όζων, των πολυπόδων και των κοκκιωμάτων των φωνητικών χορδών συνίσταται κυρίως στην αποφυγή οτιδήποτε ερεθίζει τον λάρυγγα και στην ανάπαυση της φωνής όσο το δυνατόν περισσότερο. Σε περίπτωση λανθασμένης χρήσης της φωνής, η λογοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει ώστε ο ενδιαφερόμενος να μάθει να μιλάει ή να τραγουδά με τέτοιο τρόπο ώστε να μην καταπονούνται υπερβολικά οι φωνητικές χορδές. Άλλα μέτρα για τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν επαγγελματικά τη φωνή τους (πχ δάσκαλοι, ηθοποιοί, τραγουδιστές) περιλαμβάνουν τη σωστή ενυδάτωση και τις διατροφικές αλλαγές.

Τα περισσότερα οζίδια και κοκκιώματα εξαφανίζονται με αυτή τη θεραπεία. Αυτά που δεν υποχωρούν και είναι ευμεγέθη πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά, αλλά τείνουν να μεγαλώνουν ξανά εάν ο ασθενής δεν αποβάλλει συνήθειες κατάχρησης των φωνητικών χορδών.

Οι περισσότεροι πολύποδες πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά για να αποκατασταθεί η φυσιολογική φωνή του ατόμου.

Σε περιπτώσεις  θηλωμάτων των φωνητικών χορδών γίνονται επεμβάσεις ή θεραπεία με λέιζερ. Μερικές φορές χορηγούνται αντιιικά φάρμακα σε σοβαρές περιπτώσεις ενώ ο εμβολιασμός κατά του HPV μπορεί να αποτρέψει την ανάπτυξή τους.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο Δρ. Λίτο Πέτρο. Ο ιατρός είναι επιστημονικός συνεργάτης του «Κέντρου Μικρο-Ενδοσκοπικής χειρουργικής στην Ωτορινολαρυγγολογία». Επίσης, έχει ειδικευτεί σε νοσοκομεία της Ελλάδας και της Γερμανίας με μεγάλη εμπειρία σε παθήσεις του λάρυγγα.

Πλαστική αυτιών: Θέλουμε να λάμπετε από το ένα αυτί ως το άλλο!

Εάν το ένα ή και τα δύο αυτιά προεξέχουν περισσότερο από 30° από το κεφάλι ή η απόσταση μεταξύ της άκρης του αυτιού και της κεφαλής είναι μεγαλύτερη από 20 mm, μιλάμε για προεξέχοντα αυτιά (αφεστώτα ώτα) – ή όπως λέμε στην καθομιλουμένη  "πεταχτά αυτιά". Η πλαστική αυτιών είναι η επέμβαση που δίνει τη λύση στο πρόβλημα.

Για να προστατέψουν το αναπτυσσόμενο παιδί και το νέο άτομο από τα πειράγματα των συνομηλίκων του, οι γονείς θα πρέπει να φροντίσουν για τη σωστή θέση των αυτιών αρκετά νωρίς.

Αυτό γίνεται συνήθως στην προσχολική ηλικία, μεταξύ 5 και 6 ετών. Η έγκαιρη πλαστική αυτιών έχει σκοπό να αποτρέψει μεταγενέστερη βλάβη στον ψυχισμό του παιδιού που προκαλείται από τα πειράγματα των συμμαθητών του.

Οι χειρουργικές τεχνικές έχουν βελτιωθεί πολύ τα τελευταία χρόνια, έτσι ώστε στις περισσότερες περιπτώσεις να επιτυγχάνεται ένα όμορφο, αρμονικό αποτέλεσμα.

Οι ουλές δεν είναι ορατές επειδή η τομή γίνεται πίσω από το αυτί, δηλαδή στην πτυχή του δέρματος μεταξύ του αυτιού και του κεφαλιού.

Πλαστική αυτιών: Ομορφύνετε περισσότερο με διόρθωση του λοβού των αυτιών.

Ένα ιδιαίτερο τμήμα του πτερυγίου του αυτιού είναι ο λοβός του. Ο λοβός του αυτιού εντυπωσιάζει στη νεότητα με ένα γεμάτο, ελαφρώς κυρτό σχήμα. Η σημασία του λοβού του αυτιού πάντα υποτιμάται.

Ο λοβός του αυτιού χρησιμοποιείται από την πρώιμη κιόλας παιδική ηλικία. Το παιδί αρχίζει να φοράει σκουλαρίκια και τα κοσμήματα του αυτιού φοριούνται δια βίου. Έτσι βλέπετε την αξία του λοβού του αυτιού με εντελώς διαφορετική ματιά.

Με την ηλικία, ο λοβός του αυτιού γίνεται μακρύτερος, λεπτότερος και πιο ζαρωμένος και οι τρύπες του αυτιού μεγαλώνουν. Η στοχευμένη θεραπεία με διόρθωση του σχήματος του λοβού μπορεί να:

• γεμίσει τον όγκο
• δώσει τη νεανική του σφριγηλότητα πίσω
• μειώσει το μέγεθος της τρύπας του αυτιού

Η διαδικασία συνήθως δεν αφήνει ορατές ουλές και δεν είναι χρονοβόρα.

Εάν έχετε οποιεσδήποτε ερωτήσεις σχετικά με τη χειρουργική επέμβαση αυτιών - πλαστική αυτιών- πεταχτά αυτιά αλλά και τη διόρθωση του λοβού του αυτιού, τότε επικοινωνήστε με τον Χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο Δρ Πέτρο Λίτο. Η ατομική θεραπεία και οι εξατομικευμένες συμβουλές είναι σημαντικές για όλους μας!

Το κόστος της ρινοπλαστικής είναι η πρώτη ερώτηση που προκύπτει σε όσους ξεκινούν την αναζήτηση για τη βελτίωση της όψης και της μορφολογίας της μύτης τους.

Πολλοί από εμάς επιθυμούμε τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας να είναι αρμονικά «δεμένα» μεταξύ τους. Η μύτη είναι το κέντρο εστίασης του προσώπου μας, που συχνά διαθέτει και το πιο ιδιαίτερο σχήμα. Όταν το σχήμα της μύτης, λοιπόν, αλλάξει, τότε αλλάζουν συνολικά και οι οπτικές ισορροπίες του προσώπου μας.

Ρινοπλαστική: Πολυτέλεια για λίγους… ή μήπως όχι;

Η επί δεκαετίες επιλογή επιδιόρθωσης της μύτης από διασήμους και άτομα ανώτερων οικονομικών δυνατοτήτων δημιουργούν συχνά την εντύπωση ότι η ρινοπλαστική απαιτεί υψηλό κόστος και είναι προνόμιο για λίγους.

Επιπλέον, άλλοι παράγοντες όπως η αυξημένη πολυπλοκότητα της επέμβασης, μας οδηγούν στην υπόθεση πως το κόστος της επέμβασης είναι αποτρεπτικό.

Στην πραγματικότητα, η ρινοπλαστική στη σύγχρονη εποχή συνιστά μια επέμβαση περισσότερο προσβάσιμη από ό,τι πιστεύεται. Οι νέες και βελτιωμένες τεχνικές της, τα υλικά που χρησιμοποιούνται, καθώς και η συχνότητα εφαρμογής της καθιστούν ευκολότερη τη διενέργειά της και, ως εκ τούτου, τη μείωση του κόστους, συγκριτικά με το παρελθόν. Έτσι, η ρινοπλαστική αποτελεί μια ασφαλή και οικονομικά προσιτή διαδικασία, για όποιον επιθυμεί την βελτίωση της αισθητικής του προσώπου του, και κατ’ επέκταση της αυτοπεποίθησής του.

Παράγοντες που καθορίζουν το Κόστος της Ρινοπλαστικής

Ένας από τους παράγοντες που καθορίζουν το κόστος της ρινοπλαστικής είναι συνυφασμένος με την εξατομικευμένη περίπτωση του κάθε ασθενούς. Οι διορθώσεις που πραγματοποιούνται κατά τη ρινοπλαστική είναι τόσο λειτουργικές όσο και αισθητικές. Η διόρθωση ενός ρινικού διαφράγματος που παρουσιάζει σκολίωση αφορούν στην λειτουργικότητα της μύτης, ενώ η διόρθωση του σχήματος, της ράχης, του ακρορρινίου (άκρη της μύτης) αφορούν στο αισθητικό κομμάτι της ρινοπλαστικής.

Συχνά οι δύο σκοποί, λειτουργικοί και αισθητικοί, εφαρμόζονται συνδυαστικά. Κύριος στόχος είναι η μύτη να φαίνεται φυσική και να αρμόζει συμμετρικά με τα χαρακτηριστικά μας, χωρίς να παρεμποδιστεί σε κανένα επίπεδο ή να αλλοιωθεί η ποιότητα της αναπνοής. Ο συνδυασμός τους συνεπώς επιτρέπει τον καλύτερο σχεδιασμό και συντονισμό των λειτουργικών και αισθητικών αλλαγών. Η προσέγγιση, έτσι, είναι καθολική και το αποτέλεσμα πιο ολοκληρωμένο.

Επένδυση Στη Ρινοπλαστική

Η ρινοπλαστική αποτελεί μια διαδικασία - επένδυση για τον εαυτό μας. Η επέμβαση αφορά τη μύτη, ένα σημαντικό όργανο του σώματός μας, καθώς είναι αυτό που επιτρέπει τη λειτουργία της φυσιολογικής αναπνοής. Η σωστή αναπνευστική λειτουργία είναι ύψιστης σημασίας για την ποιότητα της ζωής μας. Παράλληλα, είναι απολύτως θεμιτό να επιθυμούμε μια όμορφη εικόνα, η οποία μας προσφέρει ικανοποίηση και αυτοπεποίθηση.
Η ρινοπλαστική αποτελεί μια από τις σημαντικότερες και πιο καθοριστικές για την αναβάθμιση της εικόνας μας πλαστικές επεμβάσεις. Απαραίτητη προυπόθεση είναι να είναι σχεδιασμένη στα μέτρα μας, με γνώμονα τη συμμετρία του προσώπου μας και τα χαρακτηριστικά μας.

Η εμπειρία, οι γνώσεις και η εξειδικευμένη τεχνογνωσία του Χειρουργού ΩΡΛ είναι αυτές που θα καθορίσουν το τελικό αποτέλεσμα. Καθ΄ όλη τη διαδικασία, από την πρώτη συνάντηση του ασθενούς με τον χειρουργό έως και το διάστημα μετά την επέμβαση, είναι ιδιαίτερης σημασίας να υπάρχει ασφάλεια και εμπιστοσύνη. Ο γιατρός θα πρέπει να βρίσκεται σε συνεχή συνεννόηση με τον ασθενή, να τον καθοδηγεί κατάλληλα, να δημιουργεί λύσεις εξατομικευμένα, αποσκοπώντας στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Για το λόγο αυτό, η εξειδίκευση, καθώς και η εμπειρία του χειρουργού συνιστούν κρίσιμους παράγοντες στη διαμόρφωση του κόστους της ρινοπλαστικής.

Ρινοπλαστική & Ασφαλιστική Κάλυψη

Πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι υπάρχουν διαφορετικών ειδών ασφάλειες υγείας. Συνεπώς, το κόστος αλλάζει, σύμφωνα με το είδος της ασφάλειας που διαθέτει ο ασθενής και τις υπηρεσίες που αυτή καλύπτει. Οι μέρες παραμονής στην κλινική μετά την επέμβαση και ο τύπος αναισθησίας που θα χορηγηθεί είναι μερικά από αυτά που θα συνυπολογιστούν, αναλόγως της ασφαλιστικής κάλυψης.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ρινοπλαστική δεν απαιτεί πολυήμερη παραμονή στην κλινική. Οι ασθενείς παραμένουν την ίδια ημέρα της επέμβασης και συνήθως την επομένη επιστρέφουν στο σπίτι τους. Η αναισθησία που εφαρμόζεται είναι ολική, ενώ σε ελάχιστες περιπτώσεις εφαρμόζεται μέθη ή τοπική αναισθησία.

Η δημόσιες και οι ιδιωτικές ασφάλειες συνήθως στο πακέτο τους περιλαμβάνουν τη λειτουργική κάλυψη της ρινοπλαστικής, που αφορά στις ρινικές παθήσεις, όπως η σκολίωση ρινικού διαφράγματος και η υπερτροφία των κάτω ρινικών κογχών. Ο ενδιαφερόμενος ασθενής πριν την επέμβαση, και σε συνεννόηση με τον Χειρουργό ΩΡΛ, συνίσταται να έρχεται σε επικοινωνία με τον ασφαλιστικό φορέα του, ώστε να μπορέσει να εκτιμήσει το τελικό κόστος της ρινοπλαστικής.

Δεν πρέπει να παραλείψουμε να αναφέρουμε ότι το κόστος της ρινοπλαστικής εξαρτάται και από το νοσηλευτικό ίδρυμα, την ιδιωτική κλινική δηλαδή στην οποία θα πραγματοποιηθεί η επέμβαση. Υπάρχουν νοσοκομεία που έχουν μικρότερο κόστος υπηρεσιών χωρίς αυτό να μειώνει στο ελάχιστο την ασφάλεια ή το άριστο αποτέλεσμα της χειρουργικής επέμβασης, η οποία εξαρτάται απόλυτα από την ικανότητα και την εμπειρία του χειρουργού. Συνεπώς η κατάλληλη επιλογή κλινικής, σε συνεννόηση με τον Χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο σας, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την ιδανική σχέση ποιότητας-τιμής με βάση τις ανάγκες σας.