Η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα αποτελεί μια συχνή πάθηση σε ενήλικες και παιδιά, η οποία εκδηλώνεται με την ανώδυνη συνήθως παρουσία υγρού στην κοιλότητα του μέσου ωτός και την εκροή αυτού. Το υγρό αυτό συσσωρεύεται πίσω από την τυμπανική μεμβράνη, γεγονός που οδηγεί σε παρεμπόδιση του αερισμού του μέσου ωτός και κατά συνέπεια στην απώλεια της ακουστικής ικανότητας. Η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα απαιτεί στοχευμένη αντιμετώπιση από εξειδικευμένο Χειρουργό ΩΡΛ, προκειμένου να αποκατασταθεί η ακοή και να αποφευχθούν πρόσθετες επιπλοκές.

Χρόνια εκκριτική ωτίτιδα: Αίτια

Η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα συχνά εκδηλώνεται έπειτα από ένα επεισόδιο οξείας μέσης ωτίτιδας που είτε δεν έχει υποχωρήσει πλήρως ή παρουσιάζει υποτροπές, γεγονός που ευνοεί τη συσσώρευση υγρού. Ωστόσο, σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί και επί απουσίας οξείας μέσης ωτίτιδας, εξαιτίας της ύπαρξης κάποιου χρόνιου βακτηριακού παράγοντα. Στα αίτια εμφάνισης της πάθησης εντάσσεται επίσης η απόφραξη της ευσταχιανής σάλπιγγας, η οποία συνδέει το μέσο αυτί με το πίσω μέρος της μύτης και είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία του ωτός. Οι αλλεργίες, η υπερτροφία των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) και οι λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού αποτελούν κοινές αιτίες απόφραξης της ευσταχιανής σάλπιγγας. Η εκκριτική μέση ωτίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι ιδιαίτερα συχνή κατά την παιδική ηλικία, καθώς η θέση της ευσταχιανής σάλπιγγας στα παιδιά είναι διαφορετική, γεγονός που ενισχύει την προδιάθεση για εκδήλωση λοιμώξεων. Παράλληλα, η ατελής ανάπτυξη της άμυνας οργανισμού των παιδιών ενάντια σε μικρόβια ή ιούς, τα καθιστά περισσότερο ευάλωτα σε λοιμώξεις.

Συμπτώματα & επιπλοκές χρόνιας εκκριτικής ωτίτιδας

Η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα παρουσιάζεται με μια σειρά από συμπτώματα. Σε αυτά περιλαμβάνονται η εκροή υγρού από το αυτί, το αίσθημα πληρότητας σε αυτό, η εκδήλωση βαρηκοΐας αγωγιμότητας, η αυτοφωνία και οι εμβοές. Συχνά παρατηρείται τριγμός στο αυτί ιδίως κατά την κατάποση ή όταν ο ασθενής φτερνίζεται ή χασμουριέται. Σε περίπτωση που η πάθηση έχει αναπτυχθεί επί παρατεταμένο χρονικό διάστημα, μπορεί να εμφανιστούν και διαταραχές της ισορροπίας.

Η ανάπτυξη χρόνιας μέσης ωτίτιδας κατά την παιδική ηλικία και κατά συνέπεια η βαρηκοΐα που αυτή προκαλεί, μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την καθημερινότητα αλλά και την ανάπτυξη του παιδιού, γι’ αυτό η έγκαιρη αντιμετώπιση είναι καθοριστική. Αντιμετωπίζοντας αποτελεσματικά την πάθηση προτού δημιουργήσει επιπλοκές, εξασφαλίζεται η ορθή ανάπτυξη του παιδιού και η αποφυγή προβλημάτων που σχετίζονται με την ομιλία.

Χρόνια εκκριτική ωτίτιδα και αντιμετώπιση: Συντηρητική θεραπεία

Σε πρώτη φάση, γίνεται προσπάθεια συντηρητικής αντιμετώπισης της χρόνιας μέσης ωτίτιδας. Σε περίπτωση ενηλίκων ασθενών, αυτή περιλαμβάνει την αυτοεμφύσηση της μύτης με το χειρισμό Valsalva, ενώ σε ασθενείς παιδικής ηλικίας συνιστάται η χρήση συσκευών εμφύσησης ή μπαλονακίων καθώς και η μάσηση μαστίχας. Εάν η χρόνια εκκριτική ωτίτιδα δεν υποχωρήσει με συντηρητική αντιμετώπιση και επανειλημμένη φαρμακευτική αγωγή, τότε έχει ένδειξη η χειρουργική επέμβαση.

Χρόνια εκκριτική ωτίτιδα και χειρουργική αντιμετώπιση

Η απόφαση για το αν έχει ένδειξη ή όχι η χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να εξατομικεύεται πλήρως ανάλογα με τον κάθε ασθενή. Η επέμβαση εκλογής για την αντιμετώπιση της χρόνιας εκκριτικής ωτίτιδας είναι η μυριγγοτομή και ενδεχομένως η τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού. Πιο συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια της επέμβασης πραγματοποιείται μια μικρή οπή στο τύμπανο και έπειτα ο χειρουργός ΩΡΛ προβαίνει σε αναρρόφηση του υγρού. Η διαδικασία πραγματοποιείται πάντα με χρήση μικροσκοπίου υπό τοπική αναισθησία ή μέθη.

Στη συνέχεια, αποφασίζεται αν υπάρχει ανάγκη για τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού. Οι σωληνίσκοι αυτοί τοποθετούνται για τον αερισμό του μέσου ωτός και για να διατηρούν ανοιχτή τη παρακέντηση προκειμένου να παροχετευτεί όλο το υγρό. Οι σωληνίσκοι αυτοί είναι μικρού μεγέθους και αποβάλλονται σταδιακά από τον οργανισμό μέσα σε χρονικό διάστημα μερικών μηνών, ενώ δεν προκαλούν καμία ενόχληση στον ασθενή. Κατά την αποβολή τους από τον οργανισμό γίνεται αυτόματα και σύγκλειση της τρύπας του τυμπανικού υμένα. Για το διάστημα που είναι τοποθετημένοι οι σωληνίσκοι αερισμού, θα πρέπει να αποφεύγεται η εισροή νερού στο αυτί. Η μυριγγοτομή και τοποθέτηση σωληνίσκων αερισμού μπορεί να συνδυαστεί και με αφαίρεση των αδενοειδών εκβλαστήσεων ή αμυγδαλεκτομή σε ασθενείς παιδικής ηλικίας, εάν υπάρχουν οι σχετικές ενδείξεις. Ο εξειδικευμένος Χειρουργός ΩΡΛ στην Αθήνα Dr. Πέτρος Λίτος θα αξιολογήσει τα συμπτώματά σας και την φάση στην οποία βρίσκεται η πάθηση και θα προτείνει την κατάλληλη θεραπεία αντιμετώπισής της.

Τα αυτιά αποτελούν ένα από τα κυρίαρχα και πιο εμφανή χαρακτηριστικά του προσώπου. Προκειμένου η εικόνα ενός ανθρώπου να βρίσκεται σε αρμονία, είναι είναι εξαιρετικά σημαντική η σχέση του μεγέθους και του σχήματος των αυτιών με το υπόλοιπο πρόσωπο. Οποιαδήποτε δυσμορφία στο σχήμα ή το μέγεθος των αυτιών μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στην ψυχολογία και την αυτοεκτίμηση. Η ωτοπλαστική ως επέμβαση αποσκοπεί στη βελτίωση του σχήματος και του μεγέθους των αυτιών ώστε να προκύψει μια πιο αρμονική με το υπόλοιπο πρόσωπο εικόνα.

Σε ποια ηλικία μπορεί να πραγματοποιηθεί η ωτοπλαστική;

Η επέμβαση της ωτοπλαστικής αποτελεί τη μοναδική αισθητική επέμβαση που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς παιδικής ηλικίας. Η ωτοπλαστική, γενικά μπορεί να πραγματοποιηθεί με ασφάλεια έπειτα από την ηλικία των 6 ετών. Η επέμβαση ενδείκνυται για ασθενείς παιδικής ηλικίας καθώς ο χόνδρος του αυτιού είναι πολύ εύκαμπτος στα παιδιά και μπορεί να αναδιαμορφωθεί πιο εύκολα. Ταυτόχρονα, η εκτέλεση της διαδικασίας σε νεαρή ηλικία μπορεί να αποτρέψει την αμηχανία και τα δυσάρεστα συναισθήματα που συχνά βιώνουν τα παιδιά με δυσμορφίες των αυτιών. Σε ασθενείς παιδικής ηλικίας η επέμβαση της ωτοπλαστικής πραγματοποιείται κατά κανόνα με γενική αναισθησία, ώστε να εξασφαλιστεί η συνεργασία τους.

Ωτοπλαστική & διόρθωση αφεστώτων ώτων

Τα αφεστώτα ώτα, ή αλλιώς πεταχτά αυτιά, είναι η πιο κοινή δυσμορφία των πτερυγίων των αυτιών. Σε αυτή την περίπτωση, τα αυτιά προεξέχουν σε σημαντικό βαθμό από το κεφάλι είτε στη μία ή και στις δύο πλευρές. Η κατάσταση αυτή προκύπτει συνήθως εξαιτίας ανωμαλιών στον σχηματισμό του χόνδρου του αυτιού κατά την ανάπτυξη λόγω  γενετικών χαρακτηριστικών ή επίκτητων συνθηκών που ασκούν επιρροές στην ανάπτυξη του χόνδρου. Τα πεταχτά αυτά δεν ασκούν λειτουργικούς περιορισμούς ως προς την ακοή, αλλά συχνά προκαλούν αισθήματα αμηχανίας και ψυχολογικής δυσφορίας.

Ωτοπλαστική & λοιπές παρεμβάσεις στα αυτιά

Σε ορισμένες περιπτώσεις όπου παρουσιάζεται μακρωτία, δηλαδή μέγεθος αυτιών μεγαλύτερο του φυσιολογικού, η ωτοπλαστική ως επέμβαση επιλέγεται προκειμένου να μειωθεί το μέγεθος των αυτιών, επειδή αυτά είναι αρκετά μεγάλα σε σχέση με το σχήμα του προσώπου. Τα άτομα που παρουσιάζουν μακρωτία μπορεί να επιλέξουν την ωτοπλαστική για να μειώσουν το μέγεθος των αυτιών τους προκειμένου να επιτευχθεί αισθητική αρμονία των χαρακτηριστικών του προσώπου. Αντίστοιχα, η ωτοπλαστική ως επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί και για την αύξηση του μεγέθους των αυτιών. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να παρουσιάζουν εκ γενετής μικρά ή ατελώς ανεπτυγμένα αυτιά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η επέμβαση ενδείκνυται για την αύξηση του μεγέθους του αυτιού και την αποκατάσταση της συμμετρίας.

Οι εφαρμογές της ωτοπλαστικής έχουν επεκταθεί και στην αναδιαμόρφωση του λοβού του αυτιού, δηλαδή του χαμηλότερου τμήματος αυτού. Η διαδικασία αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί για διάφορους λόγους, αλλά η πιο συνηθισμένη αιτία είναι η μεγέθυνση των τρυπών του αυτιού με με την πάροδο του χρόνου. Ο λοβός των αυτιών σταδιακά χάνει την ελαστικότητά του, παρουσιάζει χαλάρωση και γίνεται μακρύτερος, λεπτότερος και πιο ζαρωμένος. Η ωτοπλαστική εφαρμόζεται με εξαιρετικά αποτελέσματα προκειμένου να διορθώσει τις τρύπες των αυτιών που έχουν μεγεθυνθεί, μειώνοντας το μέγεθος της τρύπας των αυτιών, ενώ παράλληλα αποκαθίσταται ο όγκος κι επαναφέρεται η νεανικότητα και η σφριγηλότητα των λοβών. Τέλος, μπορεί να πραγματοποιηθεί επανορθωτική χειρουργική επέμβαση στο αυτί για τη διόρθωση ενός γενετικού ελλείμματος ή την αποκατάσταση τραυματισμών, εγκαυμάτων ή μολυσμένων και σκισμένων τρυπών από σκουλαρίκι στο αυτί.

Διαδικασία επέμβασης ωτοπλαστικής

Μπορούν να εφαρμοστούν διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές για την εκτέλεση της ωτοπλαστικής και τα βήματα που περιλαμβάνονται στη διαδικασία μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς ανάλογα με τον τύπο της τεχνικής που χρησιμοποιείται. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου βάσει της οποίας θα πραγματοποιηθεί η ωτοπλαστική και η διαδικασία της επέμβασης βασίζεται στην έκταση της δυσμορφίας των αυτιών και στα επιμέρους χαρακτηριστικά του χόνδρου του αυτιού. Οι χειρουργικές τεχνικές της ωτοπλαστικής ποικίλλουν ανάλογα με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά γενικά, η ωτοπλαστική περιλαμβάνει δύο βασικές διαδικασίες, την αναδιαμόρφωση των φυσιολογικών πτυχών των αυτιών και την συμπλησίασή τους πιο κοντά στο κεφάλι. Σε κάθε περίπτωση συνυπολογίζονται, αφού πραγματοποιηθούν οι κατάλληλες μετρήσεις, οι διαφορές στο σχήμα ώστε τα αποτελέσματα να χαρακτηρίζονται από τη βέλτιστη δυνατή συμμετρία. Ο χειρουργός προσαρμόζει τις τεχνικές για να επιτύχει την επιθυμητή θέση και σχήμα των αυτιών με τον λιγότερο επεμβατικό τρόπο. Η επέμβαση είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί με τοπική αναισθησία και μέθη σε ενήλικες ασθενείς.

Η ωτοπλαστική είναι μια αποτελεσματική και ασφαλής διαδικασία η οποία μπορεί να προσφέρει εξαιρετικά αποτελέσματα στα χέρια ενός έμπειρου κι εξειδικευμένου χειρουργού. Καθώς η ωτοπλαστική μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω μιας ποικιλίας τεχνικών, ένας χειρουργός ΩΡΛ είναι σε θέση να προτείνει ακριβώς αυτή την τεχνική που ανταποκρίνεται πλήρως σε κάθε εξατομικευμένη περίπτωση. Ο Χειρουργός ΩΡΛ στην Αθήνα Dr. Πέτρος Λίτος διαθέτει μακρά εξειδίκευση στην επέμβαση της ωτοπλαστικής, και μπορεί να σας προσφέρει ένα απόλυτα φυσικό και ταυτόχρονα άκρως εντυπωσιακό αποτέλεσμα.

Παρόλο που τα αυτιά δεν είναι συνήθως το πιο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό, τα υπερβολικά μεγάλα, προεξέχοντα ή δυσμορφικά αυτιά όχι μόνο είναι αντιληπτά, αλλά μπορούν να γίνουν η πιο σημαντική πτυχή της εμφάνισης ενός ανθρώπου. Η επέμβαση της ωτοπλαστικής μπορεί να διορθώσει το αισθητικό αυτό ζήτημα, καθώς ακόμα και οι πιο ανεπαίσθητες αλλαγές στο σχήμα και τη θέση του αυτιού μπορούν να προσφέρουν εντυπωσιακά αποτελέσματα. Το βασικό ερώτημα είναι ένα ωστόσο. Ποιος γιατρός είναι ο καταλληλότερος για να πραγματοποιήσει την ωτοπλαστική;

Γιατρός για ωτοπλαστική: Πλαστικός Χειρουργός ή Χειρουργός ΩΡΛ;

Η απάντηση δεν είναι αυτή που ίσως οι περισσότεροι θα περίμεναν να ακούσουν. Ένας πλαστικός χειρουργός, όσο εξειδικευμένος και αν είναι, είναι πιθανό να μην είναι πλήρως εξοικειωμένος με όλες τις ευαίσθητες δομές του αυτιού. Αυτό βεβαίως δεν είναι καθολικό και δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να επιτύχει ένα αισθητικά ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Ωστόσο, ένας ωτορινολαρυγγολόγος γνωρίζει εις βάθος τις δομές του αυτιού και τους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν, όχι μόνο γιατί έχει την τεχνική κατάρτιση να διορθώσει το αισθητικό πρόβλημα αλλά και γιατί έρχεται σε καθημερινή τριβή με όλο το εύρος της παθολογίας του αυτιού κάθε αιτιολογίας. Το γεγονός αυτό τον καθιστά ιδανικό υποψήφιο για να αναλάβει τη συγκεκριμένη επέμβαση. Η εκτεταμένη εκπαίδευση ενός χειρουργού ΩΡΛ στην αισθητική διόρθωση και την ιατρική του αυτιού τον καθιστά πραγματικό ειδικό στην επέμβαση της ωτοπλαστικής.

Επέμβαση Ωτοπλαστικής

Η επέμβαση της ωτοπλαστικής μπορεί να αναδιαμορφώσει και να επανατοποθετήσει τα αυτιά, με αποτέλεσμα μια πολύ βελτιωμένη αισθητικά εμφάνιση. Η ωτοπλαστική μπορεί να γίνει με ασφάλεια σε ενήλικες ή παιδιά ηλικίας από 6 ετών και άνω. Η ωτοπλαστική μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση του σχήματος, της θέσης ή της συμμετρίας των αυτιών. Επιτρέπει στα αυτιά να φαίνονται πιο αρμονικά, συντελώντας σε μια πιο ισορροπημένη εμφάνιση του προσώπου, καθώς τα αυτιά δεν είναι πλέον τόσο εμφανή ή προεξέχοντα. Πολλοί βρίσκουν ότι η ωτοπλαστική βοηθά στην άρση των συναισθημάτων ανασφάλειας και μειωμένης αυτοεκτίμησης.

Διαδικασία ωτοπλαστικής

Η χειρουργική επέμβαση της ωτοπλαστικής μπορεί να γίνει με μέθη και τοπική αναισθησία. Η τοπική αναισθησία συνιστάται σε ενήλικες, ενώ οι νεότεροι ασθενείς συνήθως υποβάλλονται σε γενική αναισθησία ώστε να διασφαλιστεί η συνεργασία τους κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Αν και η διαδικασία διαφέρει από ασθενή σε ασθενή, συνήθως η επέμβαση περιλαμβάνει την πραγματοποίηση μιας τομής πίσω από κάθε αυτί, η οποία συνήθως κρύβεται στην πτυχή που το χωρίζει από το κεφάλι. Η τομή επιτρέπει την έκθεση του χόνδρου του αυτιού κάτω από το δέρμα, επιτρέποντας στο χειρουργό να προβεί στην επαναδιαμόρφωσή του με τον κατάλληλο τρόπο, χωρίς να φαίνεται κανένα σημάδι σε όποιον παρατηρεί τα αυτιά. Μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθεί και τμήμα του χόνδρου εάν τα αυτιά έχουν μεγάλο μέγεθος ή είναι υπερβολικά «πεταχτά».

Χειρουργός ΩΡΛ ως ο ιδανικός γιατρός για ωτοπλαστική

Η ωτοπλαστική είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική, γενικά ασφαλής διαδικασία, το αποτέλεσμα της οποίας ωστόσο κρίνεται από την εμπειρία και εξειδίκευση του χειρουργού που θα αναλάβει να την πραγματοποιήσει. Έχοντας βαθιά γνώση της ανατομίας και των ευαίσθητων δομών του αυτιού, ένας χειρουργός ΩΡΛ μπορεί να συμβουλεύσει κατάλληλα κάθε ασθενή για κάθε στάδιο της διαδικασίας, προτείνοντας ακριβώς αυτή την τεχνική που ανταποκρίνεται απόλυτα στις ανάγκες της περίπτωσης.

Καθώς η ωτοπλαστική μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω μιας ποικιλίας τεχνικών και επιλογών όσον αφορά τις τομές και την χειρουργική προσέγγιση, ένας χειρουργός ΩΡΛ είναι σε θέση να προτείνει ακριβώς αυτή την τεχνική που ανταποκρίνεται πλήρως σε κάθε εξατομικευμένη περίπτωση. Είναι καθοριστικής σημασίας να επιλέξει ο ασθενής έναν έμπειρο κι εξειδικευμένο χειρουργό ΩΡΛ πριν υποβληθεί στη συγκεκριμένη επέμβαση, ώστε να διασφαλιστεί η επιτυχία της διαδικασίας και ένα άριστο αισθητικό αποτέλεσμα. Ο Χειρουργός ΩΡΛ Dr. Πέτρος Λίτος διαθέτει μακρά εξειδίκευση στην επέμβαση της ωτοπλαστικής, και μπορεί να σας προσφέρει ένα απόλυτα φυσικό και ταυτόχρονα άκρως εντυπωσιακό αποτέλεσμα, πάντα με ασφάλεια και σεβασμό στις επιθυμίες και τις ανάγκες του ασθενούς.

Τα αφεστώτα ώτα ή αλλιώς πεταχτά αυτιά αποτελούν ένα είδος δυσμορφίας του αυτιού που μπορεί να προκαλέσει σοβαρά συναισθηματικά προβλήματα σε παιδιά αλλά και σε ενήλικες. Για τη διόρθωση των συγκεκριμένων δυσμορφιών, προτού ακόμα δημιουργήσουν προβλήματα στην ψυχολογία των ατόμων, ενδείκνυται η ωτοπλαστική. Η χειρουργική αυτή επέμβαση για την αναδιαμόρφωση των αυτιών μπορεί να δημιουργήσει μια πιο αρμονική και ελκυστική εμφάνιση του προσώπου. Μπορούν να εφαρμοστούν διαφορετικές χειρουργικές τεχνικές για την εκτέλεση της ωτοπλαστικής και τα βήματα που εμπλέκονται στη διαδικασία μπορεί να διαφέρουν ελαφρώς ανάλογα με τον τύπο της τεχνικής που χρησιμοποιείται. Η επιλογή της κατάλληλης μεθόδου βάσει της οποίας θα πραγματοποιηθεί η ωτοπλαστική και η διαδικασία της επέμβασης βασίζεται στη σοβαρότητα της δυσμορφίας των αυτιών και στα επιμέρους χαρακτηριστικά του χόνδρου του αυτιού.

Ωτοπλαστική και διαδικασία επέμβασης: Υπάρχει ηλικιακός περιορισμός;

Η επέμβαση αυτή αποτελεί τη μοναδική ίσως επέμβαση αισθητικής φύσεως που μπορεί να πραγματοποιηθεί και κατά την παιδική ηλικία. Τα παιδιά ηλικίας από έξι ετών και άνω μπορούν να υποβληθούν σε επέμβαση ωτοπλαστικής, επειδή η ανάπτυξη των αυτιών έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό άνω του 80%. Κατά συνέπεια, τα παιδιά από αυτή την ηλικία κι έπειτα μπορούν να υποβληθούν στην συγκεκριμένη επέμβαση χωρίς προβλήματα.

Ωτοπλαστική και αναισθησία

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η επέμβαση αναδιαμόρφωσης των αυτιών αποτελεί μια σχετικά λιγότερο επεμβατική διαδικασία, που απαιτεί τη χορήγηση τοπικής αναισθησίας μαζί με μέθη για έναν ενήλικα ασθενή. Τα παιδιά, ωστόσο, συνήθως χρειάζονται γενική αναισθησία, ώστε να είναι διασφαλισμένη η συνεργασία τους και η ορθή διεξαγωγή της επέμβασης χωρίς περιορισμούς. Η γενική αναισθησία πραγματοποιείται από έναν έμπειρο αναισθησιολόγο ο οποίος θα είναι παρών στο χειρουργείο καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας για να παρακολουθεί την ανταπόκριση του ασθενούς.

Ωτοπλαστική και διαδικασία επέμβασης: Στάδια χειρουργείου

Οι χειρουργικές τεχνικές ποικίλλουν ανάλογα με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, αλλά γενικά, η ωτοπλαστική περιλαμβάνει δύο κύριες διαδικασίες, την αναδιαμόρφωση των φυσιολογικών πτυχών των αυτιών και την συμπλησίασή τους πιο κοντά στο κεφάλι. Πάντα λαμβάνονται υπόψιν, αφού πραγματοποιηθούν οι κατάλληλες μετρήσεις, οι διαφορές στο σχήμα ώστε τα αποτελέσματα να χαρακτηρίζονται από τη βέλτιστη δυνατή συμμετρία. Μετά την αναισθησία, η διαδικασία ξεκινά με την πραγματοποίηση μιας τομής στην πίσω επιφάνεια του αυτιού. Η τομή πραγματοποιείται πάνω στην πτυχή η οποία κρύβει επιμελώς την ούτως ή άλλως δυσδιάκριτη ουλή. Η τομή θα επιτρέψει την έκθεση του χόνδρου του αυτιού κάτω από το δέρμα, έτσι ώστε ο χειρουργός να τον επαναδιαμορφώσει με τον κατάλληλο τρόπο, ώστε να εξασφαλιστεί η αναλογία και η συμμετρία των αυτιών. Μπορεί να χρειαστεί να αφαιρεθεί και τμήμα του χόνδρου εάν τα αυτιά διαθέτουν μεγάλο μέγεθος ή είναι υπερβολικά «πεταχτά». Ο χειρουργός μπορεί επίσης να αφαιρέσει την περίσσεια δέρματος μέσα από τις ίδιες τομές. Όταν είναι απαραίτητες τομές στο μπροστινό μέρος του αυτιού, γίνονται μέσα στις πτυχές του για να τις κρύψουν.

Ο χειρουργός προσαρμόζει τις τεχνικές για να επιτύχει την επιθυμητή θέση και σχήμα των αυτιών με τον λιγότερο επεμβατικό τρόπο. Πρόσθετα βήματα διαδικασίας στην ωτοπλαστική μπορεί να περιλαμβάνονται εάν πρόκειται για μια επανορθωτική χειρουργική επέμβαση στο αυτί για τη διόρθωση ενός γενετικού ελλείμματος ή την αποκατάσταση τραυματισμών, εγκαυμάτων ή μολυσμένων και σκισμένων τρυπών από σκουλαρίκι στο αυτί.

Ωτοπλαστική: Τι συμβαίνει μετά την επέμβαση

Μόλις γίνει η αναμόρφωση του αυτιού, εφαρμόζονται εσωτερικά, μη αφαιρούμενα ράμματα για τη διαμόρφωση και τη στερέωση του νεοσχηματισμένου χόνδρου στη θέση του. Η περιοχή της τομής τυλίγεται προσωρινά με επιδέσμους. Ο ασθενής μεταφέρεται σε περιοχή ανάρρωσης μετά την ολοκλήρωση της χειρουργικής επέμβασης. Μόλις υποχωρήσει η επίδραση της αναισθησίας, ο ασθενής μπορεί να επιστρέψει σπίτι του σε διάστημα λίγων ωρών. Η οδήγηση απαγορεύεται για κάποιο χρονικό διάστημα μετά την επέμβαση, οπότε ο ασθενής θα πρέπει να συνοδευτεί στο σπίτι του από κάποιον υπεύθυνο ενήλικα. Εάν ο ασθενής είναι παιδικής ηλικίας, μπορεί να ενδείκνυται διανυκτέρευση στο νοσοκομείο για στενότερη παρακολούθηση.

Η πλήρης αποκατάσταση μετά από την ωτοπλαστική μπορεί να διαρκέσει έως και έξι εβδομάδες και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, μπορείτε σταδιακά να αρχίσετε να επανέρχεστε στις κανονικές σας δραστηριότητες υπό την καθοδήγηση του χειρουργού. Η σωστή μετεγχειρητική φροντίδα διασφαλίζει την επιτυχία του αποτελέσματος και την πρόληψη τυχόν επιπλοκών. Επικοινωνήστε με τον Χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο Dr. Πέτρο Λίτο και ενημερωθείτε για κάθε στάδιο της ωτοπλαστικής, ώστε να λύσετε κάθε απορία σας.

Τα αυτιά αποτελούν ένα από τα βασικότερα χαρακτηριστικά της εμφάνισης κάθε ανθρώπου. Όταν ωστόσο αυτά δε βρίσκονται σε συμμετρία, κάθε δυσμορφία τους επιδρά αρνητικά τόσο στην εμφάνιση του ατόμου, αλλά και στην ψυχολογία του. Τη λύση σε αυτό το ζήτημα προσφέρει η ωτοπλαστική, μέσα από την αναδιαμόρφωση των πτερυγίων των αυτιών. Η συγκεκριμένη επέμβαση μπορεί να διορθώσει κάθε είδους δυσμορφία των αυτιών και να επιφέρει άμεση, εντυπωσιακή και μόνιμη βελτίωση στην εμφάνιση του προσώπου.

Τι είναι τα αφεστώτα ώτα & τι προκαλούν

Το πιο κοινό αισθητικό ζήτημα που αφορά τα αυτιά είναι το να προεξέχουν σε σημαντικό βαθμό από το κεφάλι. Τα αφεστώτα ώτα ή κοινώς πεταχτά αυτιά αποτελούν ένα είδος δυσμορφίας στα πτερύγια των αυτιών, που μπορεί να αναπτυχθεί στη μία ή και στις δύο πλευρές λόγω ανωμαλιών στον σχηματισμό του χόνδρου του αυτιού κατά την ανάπτυξη. Αυτό μπορεί να συμβεί εάν τα γενετικά χαρακτηριστικά ή επίκτητες συνθήκες επηρεάζουν την ανάπτυξη του χόνδρου. Η κατάσταση αυτή μπορεί να εντοπίζεται στη μία ή και στις δύο πλευρές σε διάφορους βαθμούς. Τα αφεστώτα ώτα δεν ασκούν λειτουργικούς περιορισμούς ως προς την ακοή, αλλά συχνά προκαλούν αισθήματα αμηχανίας και ψυχολογικής δυσφορίας.

Είδη επεμβάσεων ωτοπλαστικής

Η ωτοπλαστική μπορεί να βελτιώσει το σχήμα, τη θέση ή το μέγεθος του αυτιού. Πραγματοποιείται πιο συχνά για τη διόρθωση των αφεστώτων ώτων τοποθετώντας τα πιο κοντά στο κεφάλι, ωστόσο δεν περιορίζεται μόνο σε αυτή την περίπτωση. Αποκαθιστά παράλληλα οποιοδήποτε ελάττωμα στη δομή του αυτιού που υπάρχει κατά τη γέννηση ή που γίνεται εμφανές κατά την ανάπτυξη. Ένα συχνό πρόβλημα είναι η έλλειψη της ανθέλικας, μιας φυσιολογικής πτυχής του χόνδρου του πτερυγίου του αυτιού που δίνει αρμονία και συμμετρία στην εικόνα του. Οποιαδήποτε επίπτωση στο σχήμα του αυτιού εξαιτίας τραυματισμού ή γονιδιακά εξαρτώμενης δυσμορφίας είναι εφικτό να διορθωθεί με τη συγκεκριμένη επέμβαση.

Η ωτοπλαστική μπορεί παράλληλα να πραγματοποιηθεί και για την αύξηση του μεγέθους των αυτιών. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να έχουν μικρά ή ατελώς ανεπτυγμένα αυτιά. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η επέμβαση της ωτοπλαστικής ενδείκνυται για την αύξηση του μεγέθους του αυτιού και την αποκατάσταση της συμμετρίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση μακρωτίας, δηλαδή μεγέθους αυτιών μεγαλύτερων από το φυσιολογικό. Τα άτομα που παρουσιάζουν μακρωτία μπορεί να επιλέξουν την ωτοπλαστική για να μειώσουν το μέγεθος των αυτιών τους και να τα επαναφέρουν σε μια αισθητική ισορροπία.

Οι εφαρμογές της ωτοπλαστικής ωστόσο δε σταματούν εδώ, καθώς με τη συγκεκριμένη επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί αναδιαμόρφωση του λοβού του αυτιού, δηλαδή του χαμηλότερου τμήματος αυτού. Η διαδικασία μπορεί να πραγματοποιηθεί για διάφορους λόγους, αλλά συνήθως γίνεται για να επιδιορθώσει τις τρύπες των αυτιών που έχουν μεγεθυνθεί με την πάροδο του χρόνου. Με την πάροδο του χρόνου ο λοβός των αυτιών χάνει την ελαστικότητά του, παρουσιάζει χαλάρωση και γίνεται μακρύτερος, λεπτότερος και πιο ζαρωμένος. Με την ωτοπλαστική μειώνεται το μέγεθος της τρύπας των αυτιών, ενώ παράλληλα αποκαθίσταται ο όγκος κι επαναφέρεται η νεανικότητα και η σφριγηλότητά τους.

Πότε μπορεί να πραγματοποιηθεί η ωτοπλαστική για τα βέλτιστα αποτελέσματα;

Η επέμβαση της ωτοπλαστικής αποτελεί τη μοναδική αισθητική επέμβαση που μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς παιδικής ηλικίας. Μπορεί να πραγματοποιηθεί από την ηλικία των 6 ετών και μετά, όταν το αυτί έχει πλέον αναπτυχθεί σχεδόν πλήρως. Στην περίπτωση ασθενών παιδικής ηλικίας που υποβάλλονται σε ωτοπλαστική γίνεται χορήγηση γενικής αναισθησίας, ώστε να αποφευχθεί η οποιαδήποτε δυσκολία συνεργασίας. Σε άτομα άνω των 16 ετών η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί με τοπική αναισθησία και μέθη.

Ωτοπλαστική & Αποτελέσματα 

Η ωτοπλαστική δημιουργεί ένα πιο φυσικό σχήμα ενώ φέρνει ισορροπία και αναλογία στα αυτιά και το πρόσωπο. Η διόρθωση ακόμη και μικρών παραμορφώσεων μπορεί να έχει βαθιά οφέλη στην εμφάνιση και την αυτοεκτίμηση. Ωστόσο, αυτό που έχει εξαιρετική σημασία ώστε τα αποτελέσματα να είναι αισθητικά άρτια και να προληφθούν τυχόν επιπλοκές, είναι η επιλογή του κατάλληλου χειρουργού. Ο εξειδικευμένος στην ωτοπλαστική Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Dr. Πέτρος Λίτος πραγματοποιεί τον κατάλληλο έλεγχο προεγχειρητικά αλλά και μετά την επέμβαση, προκειμένου να επιτευχθεί το βέλτιστο δυνατό αποτέλεσμα.

Όλοι είναι εξοικειωμένοι με φάσεις όπως αυτή: Το βράδυ ο θόρυβος, οι ανησυχίες ή το άγχος σας εμποδίζουν να κοιμηθείτε και την επόμενη μέρα η κούραση σας παραλύει. Τι γίνεται όμως αν κοιμάστε πραγματικά αρκετά και εξακολουθείτε να αισθάνεστε εξαντλημένοι την επόμενη μέρα; Αυτό συμβαίνει σε πολλούς ανθρώπους που έχουν αποφρακτική άπνοια ύπνου (OSA).

Τι είναι το σύνδρομο της αποφρακτικής άπνοιας;

Όποιος πάσχει από αποφρακτική άπνοια, έχει δυσκολία στην αναπνοή ενώ κοιμάται, συνήθως χωρίς να το καταλαβαίνει. Επίσης, έχει παύσεις στην αναπνοή και νυστάζει πολύ κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μακροπρόθεσμα, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση άλλων ασθενειών και μπορεί να έχει τεράστιο αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής.

Υπνική άπνοια: Συμπτώματα

Τα άτομα με αποφρακτική άπνοια ύπνου συνήθως ροχαλίζουν πολύ δυνατά. Έχουν τακτικά ρηχή αναπνοή (υπόπνοια) και παύσεις στην αναπνοή (άπνοιες) που διαρκούν περισσότερο από δέκα δευτερόλεπτα κατά τη διάρκεια του ύπνου. Όταν υπάρχουν διακοπές στην αναπνοή μιλάμε για υπνική άπνοια.

Τα συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν υπνική άπνοια είναι:

• έντονη κούραση κατά τη διάρκεια της ημέρας,
• δυσκολία συγκέντρωσης,
• νυχτερινές εφιδρώσεις και συχνουρία,
• ξαφνικό ξύπνημα, μερικές φορές με ταχυκαρδία και δύσπνοια,
• ξηροστομία κατά το ξύπνημα,
• πονοκέφαλος το πρωί και
• στυτική δυσλειτουργία.

Αιτίες και παράγοντες κινδύνου

Η υπνική άπνοια εμφανίζεται όταν οι μύες στους ανώτερους αεραγωγούς χαλαρώνουν. Αυτό στενεύει τον αεραγωγό στην περιοχή του λαιμού ή ακόμη τον φράζει εντελώς, προκαλώντας δυνατούς θορύβους κατά την εισπνοή και την έξοδο.

Φυσιολογική αναπνοή.

Αποφρακτική υπνική άπνοια.

Λόγω αυτής της αναπνευστικής διαταραχής, το σώμα δεν τροφοδοτείται με επαρκές οξυγόνο. Επιπλέον, ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση μειώνονται. Το αναπνευστικό κέντρο στον εγκέφαλο «κρούει τον κώδωνα του κινδύνου» και ενεργοποιεί ένα ερέθισμα αφύπνισης.

Ως αποτέλεσμα, ο ρυθμός ύπνου διακόπτεται, η καρδιά αρχίζει να χτυπά πιο γρήγορα και η αρτηριακή πίεση αυξάνεται. Αυτή η σύντομη αντίδραση αφύπνισης ονομάζεται επίσης «διέγερση». Εάν εμφανίζεται επανειλημμένα κατά τη διάρκεια της νύχτας, μπορεί να σας αποτρέψει από το να πέσετε σε βαθύ ύπνο που κάνει έναν καλό βραδινό ύπνο ξεκούραστο.

Εκτός από τη σοβαρή παχυσαρκία, συχνά παίζουν ρόλο και οι ιδιαιτερότητες στο στόμα και το λαιμό. Αυτά περιλαμβάνουν υπερτροφικές/μεγάλες αμυγδαλές, μια πολύ μικρή κάτω γνάθο, τη θέση της γλώσσας και μια μεγάλη μαλθακή υπερώα. Η μαλθακή υπερώα είναι το μαλακό μέρος του ουρανίσκου στο πίσω μέρος του λαιμού.

Πολλές φορές διαταράσσεται και η ρινική αναπνοή λόγω ενός στραβού ρινικού διαφράγματος και υπερτροφίας των κάτω ρινικών κογχών ή υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια). Το να ξαπλώνετε ανάσκελα, ενώ κοιμάστε μπορεί να προάγει το ροχαλητό και τις αναπνευστικές διαταραχές, αλλά σπάνια είναι η μοναδική αιτία.

Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ καθώς και υπνωτικά χάπια και ηρεμιστικά χαλαρώνουν επίσης τους αναπνευστικούς μύες και μπορεί να αυξήσουν την άπνοια ύπνου.

Υπνική άπνοια: Συχνότητα

Η αποφρακτική άπνοια είναι πιο συχνή στους άνδρες απ’ ότι στις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι περίπου το 5% των ανδρών και το 3% των γυναικών έχουν αποφρακτική άπνοια ύπνου. Η πιθανότητα εμφάνισης αποφρακτικής άπνοιας ύπνου αυξάνεται σταθερά από την ηλικία των 45 ετών.

Συνέπειες

Η σοβαρή άπνοια ύπνου σας κάνει να αισθάνεστε συνεχώς αδύναμοι και κουρασμένοι. Λίγος ξεκούραστος ύπνος επηρεάζει και τη διάθεση.

Επιπροσθέτως, τα άτομα με αποφρακτική άπνοια ύπνου είναι πιο πιθανό να έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση και άλλες καρδιαγγειακές παθήσεις. Επομένως, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο να πάθουν καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή αρρυθμία.

Διάγνωση

Εάν συντρέχουν οι παραπάνω λόγοι, μια περαιτέρω εξέταση σε εργαστήριο ύπνου μπορεί να είναι χρήσιμη. Εκεί, ο ύπνος παρακολουθείται με συσκευές εγγραφής και βιντεοκάμερα. Εκτός από την αναπνοή, καταγράφονται επίσης οι σφυγμοί, η αρτηριακή πίεση και το οξυγόνο στο αίμα, οι κινήσεις των ματιών και των ποδιών κατά τον ύπνο και τα εγκεφαλικά κύματα.

Τα αποτελέσματα της μέτρησης μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αξιολόγηση των διαφόρων σταδίων του ύπνου. Σε άτομα με υπνική άπνοια, μπορεί να καταγραφεί πόσο συχνά σταματά η αναπνοή, πόσο διαρκούν, σε ποια στάδια ύπνου και σε ποια θέση σώματος εμφανίζονται. Εξετάζεται επίσης πώς επηρεάζουν το καρδιαγγειακό σύστημα και την περιεκτικότητα σε οξυγόνο στο αίμα.

Θεραπεία

Εάν είστε υπέρβαροι, η απώλεια βάρους μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση από την υπνική άπνοια. Υπάρχουν επίσης πολλές διαφορετικές θεραπείες διαθέσιμες για την ανακούφιση της άπνοιας ύπνου ανάλογα με το αίτιό της. Αυτές περιλαμβάνουν συσκευές για υποστήριξη νυχτερινής αναπνοής (CPAP), βοηθήματα τοποθέτησης του σώματος κατά τον ύπνο και ειδικοί νάρθηκες κάτω γνάθου.Τέλος, το όφελος από τα διαθέσιμα μέχρι στιγμής φαρμακευτικά μέσα δεν έχει αποδειχθεί.

Χειρουργική αντιμετώπιση

Ενδεχομένως ο εξειδικευμένος ΩΡΛ ιατρός να  σας προτείνει:

• Φαρυγγοϋπερωιοπλαστική, επέμβαση κατά την οποία αφαιρείται μέρος της ευμεγέθους μαλθακής υπερώας. Επιπλέον, οι αμυγδαλές μπορούν να αφαιρεθούν ή να μειωθούν σε μέγεθος κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας ,όπως επίσης και να μειωθεί το μέγεθος της υπερτροφικής σταφυλής.
• Ευθειασμό του ρινικού διαφράγματος σε περιπτώσεις σκολίωσης ρινικού διαφράγματος και συρρίκνωση των κάτω ρινικών κογχών με ραδιοσυχνότητες, εάν αυτές είναι διογκωμένες.
• Αφαίρεσης των υπερτροφικών αδενοειδών εκβλαστήσεων (κρεατάκια) σε περιπτώσεις υπερτροφίας αυτών.

Αυτά τα μέρη των ιστών περιορίζουν τους αεραγωγούς στην υπνική άπνοια.

Χρήσιμες οδηγίες

• Αποφύγετε διεγερτικά, όπως καφέ και τσάι, και βαριά γεύματα το βράδυ τέσσερις έως έξι ώρες πριν τον ύπνο, καθώς μπορεί να διαταράξουν τον ύπνο.
• Μην καπνίζετε και μην πίνετε αλκοόλ το βράδυ, καθώς η κατανάλωση αλκοόλ και νικοτίνης το βράδυ μπορεί επίσης να διαταράξει τον ύπνο σας. Το αλκοόλ χαλαρώνει τους αναπνευστικούς μυς σας ακόμη περισσότερο, γεγονός που μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα της άπνοιας ύπνου.
• Φροντίστε για ένα ήσυχο, άνετο και με κατάλληλη συσκότιση μέρος για ύπνο με ευχάριστη θερμοκρασία.

Η αποφρακτική υπνική άπνοια μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο από έναν έμπειρο και εξειδικευμένο ωτορινολαρυγγολόγο. Ο Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος Πέτρος Λίτος με μεγάλη εμπειρία σε τέτοιες παθήσεις βρίσκεται στη διάθεσή σας για να σας προσφέρει την κατάλληλη θεραπεία βάσει της εξατομικευμένης διάγνωσης.

Επικοινωνήστε με τον ιατρό για οποιαδήποτε απορία σχετική με την αποφρακτική υπνική άπνοια και τους τρόπους αντιμετώπισής της.

Ειδικά στα παιδιά, οι υπερτροφικές αδενοειδείς εκβλαστήσεις (κρεατάκια) είναι συχνές. Οι συνέπειες είναι συχνά κρυολογήματα, περιορισμένη ρινική αναπνοή και ροχαλητό. Οι επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του μέσου ωτός και η συλλογή υγρού του μέσου ωτός δεν είναι επίσης ασυνήθιστα. Η αδενοτομή τότε είναι συνήθως ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης των συμπτωμάτων.

Ποια είναι η διαδικασία της επέμβασης;

Τα κρεατάκια (αδενοειδείς εκβλαστήσεις) βρίσκονται στο ρινοφάρυγγα και κανονικά χρησιμεύουν για την προστασία του ανοσοποιητικού συστήματος. Ειδικά στα παιδιά, όμως, τα κρεατάκια μπορεί να διογκωθούν εξαιρετικά λόγω συχνών λοιμώξεων. Στη συνέχεια, τα παιδιά αναπνέουν μόνο από το στόμα τους, ροχαλίζουν συχνά, υποφέρουν από πολλές λοιμώξεις και λοιμώξεις του μέσου ωτός και μπορεί να επηρεαστούν ακόμη και από διακοπή της αναπνοής τη νύχτα (άπνοιες).

Εάν τα κρεατάκια είναι μόνιμα υπερτροφικά, η ΩΡΛ επιστήμη θεωρεί λογική την αφαίρεση τους. Η επέμβαση γίνεται με γενική αναισθησία και μπορεί να γίνει και σε ημερήσια βάση χωρίς διανυκτέρευση.

Η επέμβαση πραγματοποιείται διαμέσου του στόματος και διαρκεί περίπου μισή ώρα. Τα κρεατάκια αποκολλώνται από την οροφή του ρινοφάρυγγα στο πίσω μέρος της μύτης με ένα κυρτό δακτυλιοειδές μαχαίρι.

Ενδείξεις για αδενοτομή

Εκτός από τη δύσκολη ρινική αναπνοή, το ροχαλητό και την ευαισθησία σε λοιμώξεις, η αδενοτομή μπορεί επίσης να ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Αντενδείξεις για την επέμβαση είναι οι διαταραχές της πήξης του αίματος, η ακοκκιοκυττάρωση (σοβαρή μείωση των κοκκιοκυττάρων) και η λευχαιμία.

Οδηγίες μετά από χειρουργική επέμβαση αδενοτομής σε παιδιά

Τα πρώτα αποτελέσματα επιτυγχάνονται λίγο μετά την επέμβαση. Σημαντική προϋπόθεση για αυτό όμως είναι η συμπεριφορά του παιδιού μετά το χειρουργείο. Γενικά, στην περιοχή του ρινοφάρυγγα σχηματίζονται λευκές κρούστες.

Για την καλύτερη επούλωση, πρέπει να τηρούνται οι ακόλουθοι κανόνες συμπεριφοράς:

• καμία σωματική άσκηση, κανένα άθλημα τις πρώτες 7 ημέρες μετά την επέμβαση,
• πίνετε και τρώτε μόνο χλιαρά, κρύα ή ακόμα και παγωμένα (αλεσμένο ή μαλακό φαγητό, χωρίς γάλα, χωρίς πικάντικα ή σκληρά τρόφιμα)
• χρησιμοποιήστε οδοντόκρεμα χωρίς μενθόλη, αποφύγετε τις γαργάρες και τα έντονα ξεβγάλματα,
• χλιαρό ντους και λούσιμο μετά από συνεννόηση με τον γιατρό,
• αφήστε τα μαλλιά να στεγνώσουν μόνο στον αέρα,
• αποφυγή έντονης έκθεσης στον ήλιο,
• αποφύγετε πουλόβερ με ζιβάγκο ή κασκόλ,
• αποχή από το φαγητό τις πρώτες τέσσερις έως έξι ώρες μετά την επέμβαση

Επιπλοκές αδενοτομής

Στην ΩΡΛ ειδικότητα η επέμβαση στα κρεατάκια είναι μια από τις λιγότερο επικίνδυνες παρεμβάσεις. Παρόλα αυτά, μπορεί να εμφανιστούν επιπλοκές όπως αιμορραγία ή λοίμωξη κατά τη διάρκεια ή μετά την αδενοτομή, αλλά αυτές είναι διαχειρίσιμες. Ο ειδικός Ωτορινολαρυγγολόγος θα σας ενημερώσει για όλους τους πιθανούς κινδύνους πριν την επέμβαση.

Μετά την επέμβαση:

Βουλωμένη μύτη: Ακόμη και μετά από μια επέμβαση αδενοτομής, το ενδεχόμενο της βουλωμένης μύτης εξακολουθεί να υπάρχει. Αυτό οφείλεται στην επούλωση της πληγής, η οποία απαιτεί κάποιο χρόνο. Συνήθως χρησιμοποιούνται αποσυμφορητικές σταγόνες για τη μύτη ή σπρέι για να διευκολύνουν την αναπνοή.

Πονόλαιμος: Είναι αναμενόμενος μετά από μια επέμβαση αδενοτομής σε ένα παιδί επειδή υπάρχει μια ανοιχτή πληγή. Το παγωτό μπορεί να προσφέρει ανακούφιση - κάθε παιδί είναι φυσικά χαρούμενο γι 'αυτό. Εάν ο πόνος επιμένει, μπορούν να χρησιμοποιηθούν παυσίπονα. Εάν ούτε αυτά βοηθούν, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό για να ελέγξετε την επούλωση της πληγής.

Ροχαλητό: Το ροχαλητό μετά από χειρουργική επέμβαση στα κρεατάκια εξακολουθεί να είναι φυσιολογικό τις πρώτες εβδομάδες. Ο λόγος έγκειται στην ακόμη πρησμένη περιοχή του τραύματος. Μόλις μειωθεί το πρήξιμο, θα πρέπει να σταματήσει και το ροχαλητό.

Αν ταλαιπωρήστε από συχνές λοιμώξεις, επεισόδια υπνικής άπνοιας, αναπνοή από το στόμα και ροχαλητό, τότε επισκεφθείτε έναν εξειδικευμένο ΩΡΛ. Η αιτία των παραπάνω μπορεί να είναι οι αδενοειδείς εκβλαστήσεις. Η επέμβαση της αδενοτομής πραγματοποιείται τόσο σε παιδιά, όσο και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Ο Δρ. Πέτρος Λίτος , Χειρουργός ΩΡΛ με μεγάλη εμπειρία σε επεμβάσεις αδενοτομής, θα σας κατευθύνει ως προς σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος σας.

Η μύτη είναι ένα από τα πιο σημαντικά όργανα στο ανθρώπινο σώμα. Είναι υπεύθυνο για την αναπνοή και την αντίληψη της όσφρησης. Ωστόσο, εάν οι ρινικές κόγχες είναι διογκωμένες, προκαλούν μεγάλη δυσχέρεια αναπνοής. Η επεμβατική μείωση των κογχών μπορεί να προσφέρει ανακούφιση. Ενημερωθείτε για την υπερτροφία ρινικών κοχγών και τις μεθόδους μείωσης τους (κογχοτομή) σε αυτό το άρθρο.

Οι λειτουργίες της μύτης

Η ανθρώπινη μύτη εκτελεί πολλές σημαντικές λειτουργίες που διατηρούν τη ζωή - το όργανο επιτρέπει την αναπνοή, την όσφρηση και την ομιλία.

Η αναπνοή είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη ζωή. Κατά μέσο όρο, παίρνουμε 14 αναπνοές ανά λεπτό. Ο αέρας που εισπνέουμε καθαρίζεται, εφυγραίνεται και θερμαίνεται από τη μύτη.

Υπερτροφία ρινικών κογχών: Τι είναι οι ρινικές κόγχες;

Προκειμένου να κατανοήσουμε καλύτερα την υπερτροφία των ρινικών κογχών, είναι πρώτα σημαντικό να γνωρίζουμε περισσότερα για την ανατομία τους. Οι κόγχες πρέπει να κατανοηθούν ως λεπτές, οστέινες ραβδώσεις που εκτείνονται από το πλευρικό τοίχωμα της μύτης μέχρι την κύρια ρινική κοιλότητα.

Υπάρχουν τρεις ρινικές κόγχες συνολικά. Η επιφάνεια των πλευρικών τοιχωμάτων της ρινικής κοιλότητας αυξάνεται από τις κάτω, μεσαίες και άνω ρινικές κόγχες.

Ασθένειες ή εξωτερικές επιδράσεις μπορεί να οδηγήσουν στη λεγόμενη υπερπλασία των δομών αυτών. Αυτό σημαίνει ότι οι ρινικές κόγχες είναι πολύ μεγάλες. Αυτό το λειτουργικό και μερικές φορές αισθητικό πρόβλημα αντιμετωπίζεται με επεμβατική μείωση του κογχών.

Υπερτροφία ρινικών κογχών: Αιτίες

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους οι κόγχες μπορούν να μεγεθυνθούν. Εκτός από μια συγγενή δυσπλασία, πρέπει να αναφερθούν και τα ακόλουθα:

Αλλεργικές αντιδράσεις: Μια αλλεργία στη γύρη μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή της ρινικής κόγχης και στη συνέχεια πρήξιμο.

Ρινικά σπρέι: Στη λεγόμενη φαρμακευτική ρινίτιδα, τα ρινικά σπρέι με αρχικά αποσυμφορητική δράση μπορούν να προκαλέσουν εν τέλη οίδημα. Οι ασθενείς νιώθουν συνεχώς την ανάγκη να καθαρίσουν τη μύτη τους - προκύπτει εξάρτηση από το αντίστοιχο ρινικό σπρέι.

Αλλαγές ορμονών: Τα επίπεδα ορμονών μιας γυναίκας αλλάζουν κατά την εφηβεία, την εγκυμοσύνη ή ως μέρος της εμμηνόπαυσης. Συνέπεια αυτής της αλλαγής μπορεί να είναι το οίδημα των κογχών.

Ιοί και βακτήρια: Εξαιτίας των λοιμώξεων του αναπνευστικού συστήματος, οι ρινικές δίοδοι στενεύουν ολοένα και περισσότερο, καθιστώντας δύσκολη την αβίαστη πρόσληψη και απελευθέρωση του αέρα που αναπνέετε.

Συμπτώματα και συνέπειες της υπερτροφίας των ρινικών κογχών

Γνωστά συμπτώματα της υπερτροφίας των ρινικών κογχών περιλαμβάνουν ρινορραγίες, πονοκεφάλους και μειωμένη αίσθηση όσφρησης. Το πιο εμφανές σημάδι της νόσου, όμως, είναι η δύσκολη ρινική αναπνοή και το αποτέλεσμα είναι η αυξημένη στοματική αναπνοή.

Η στοματική αναπνοή μπορεί να οδηγήσει σε ροχαλητό των προσβεβλημένων. Το οποίο μπορεί να είναι σύμπτωμα σοβαρής ασθένειας. Επίσης, η θορυβώδης αναπνοή από το στόμα είναι μερικές φορές ενοχλητική για τους άλλους.

Η εισπνοή και η εκπνοή από το στόμα μερικές φορές οδηγεί σε αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις (π.χ. πονόλαιμος και αμυγδαλίτιδα). Μπορεί επίσης να εμφανιστεί φλεγμονή των παραρρίνιων κόλπων (ιγμορίτιδα).

Διάγνωση

Η διάγνωση της υπερπλασίας των ρινικών κογχών γίνεται με μια ανώδυνη εξέταση στο ιατρείο, δηλαδή μια ενδοσκόπηση ρινός με ένα εύκαμπτο πολύ λεπτό ενδοσκόπιο το οποίο μας επιβεβαιώνει τη διάγνωση σε λίγα λεπτά.

Θεραπεία: μέθοδοι μείωσης των ρινικών κογχών

Υπάρχουν πολλοί τρόποι αντιμετώπισης του προβλήματος, όπως:

• Ηλεκτροκαυτηριασμός
• Μείωση του ρινικού βλεννογόνου με λέιζερ
• Κατάσπαση ή πλαγιοποίηση των ρινικών κογχών
• Μερική κογχεκτομή
• Μείωση των ρινικών κογχών με χρήση ραδιοσυχνοτήτων
• Υποβλεννογόνιος κογχεκτομή ή κογχοπλαστική.

Μείωση ρινικών κογχών χωρίς χειρουργείο

Εκτός από τις χειρουργικές επεμβάσεις, υπάρχουν επίσης και οι μη χειρουργικές μέθοδοι για να επιλέξετε. Αυτές είναι ιδιαίτερα κατάλληλες για ασθενείς που φοβούνται την αναισθησία και τη χειρουργική θεραπεία.

Η πιο σύγχρονη και ανώδυνη μέθοδος που δεν απαιτεί γενική αναισθησία είναι η μείωση των ρινικών κογχών με εφαρμογή ραδιοσυχνοτήτων, δηλαδή ρεύμα υψηλής συχνότητας. Με τη μέθοδο των ραδιοσυχνοτήτων, η εσωτερική περιοχή της ρινικής κόγχης θερμαίνεται ελαφρώς χρησιμοποιώντας έναν καθετήρα. Αυτή η αύξηση της θερμοκρασίας οδηγεί σε μείωση των ιστών.

Κόστος επέμβασης

Επειδή η μείωση των ρινικών κογχών είναι μια ιατρικά απαραίτητη πράξη, το κόστος που προκύπτει συνήθως καλύπτεται από την ιδιωτική ασφάλιση υγείας ενώ συμμετέχει και το κρατικό ταμείο.

Ακριβής κατάσταση κόστους δεν μπορεί να δοθεί εκ των προτέρων. Το κόστος μιας τέτοιας επέμβασης εξαρτάται πάντα από τις ατομικές ανατομικές συνθήκες του ασθενούς και την έκταση της παρέμβασης που εξαρτάται από αυτό. Κατά τη διάρκεια μιας ενημερωτικής συνάντησης και μετά από λεπτομερή εξέταση, μπορούμε να σας ενημερώσουμε για το ακριβές κόστος.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την υπερτροφία των ρινικών κογχών κλείστε το ραντεβού σας με τον Δρ. Λίτο Πέτρο. Ο ιατρός διατελεί επιμελητής ΩΡΛ της ΒιοΚλινικής Αθηνών και επιστημονικός συνεργάτης του «Κέντρου Μικρο-ενδοσκοπικής χειρουργικής στην Ωτορινολαρυγγολογία». Εξειδίκευση του αποτελεί η λειτουργική και αισθητική χειρουργική ρινός αλλά και η ενδοσκοπική χειρουργική παραρρίνιων κόλπων.

Αμυγδαλεκτομή είναι η χειρουργική επέμβαση που διενεργείται για την αφαίρεση των αμυγδαλών. Ποιες είναι όμως οι ενδείξεις που οδηγούν στην αφαίρεση τους;

Η φαρυγγοαμυγδαλίτιδα είναι μια οξεία κατάσταση του λαιμού και συνίσταται σε φλεγμονή των αμυγδαλών και του γύρω ιστού (φάρυγγα). Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν φαρυγγαλγία, δυσφαγία, διόγκωση λεμφαδένων του λαιμού και πυρετό. Η διάγνωση είναι κλινική και μπορεί να επιβεβαιωθεί με καλλιέργεια ή ταχεία εξέταση αντιγόνου. Η θεραπεία εξαρτάται από τα συμπτώματα και στην περίπτωση του β-αιμολυτικού στρεπτόκοκκου της ομάδας Α, περιλαμβάνει αντιβίωση.

Οι αμυγδαλές συμμετέχουν στην τοπική άμυνα του ανοσοποιητικού συστήματος του σώματος, κυρίως στην παιδική ηλικία. Φαρυγγοαμυγδαλίτιδα (διάφορων αιτιών) διαγιγνώσκεται σε περίπου 15% των ασθενών που προσέρχονται στο ιατρείο.

Αιτιολογία

Η φαρυγγοαμυγδαλίτιδα είναι συνήθως ιογενούς αιτιολογίας. Σε ένα ποσοστό όμως περίπου 30% διαπιστώνεται λοίμωξη βακτηριακής αιτιολογίας εκ των οποίων συνήθως το αίτιο είναι ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α. Πιο σπάνια ανευρίσκονται άλλοι μικροβιακοί παράγοντες όπως σταφυλόκοκκος, πνευμονιόκκοκος, μυκόπλασμα, χλαμίδια κλπ.

Οι λοιμώξεις από β-αιμολυτικό στρεπτόκοκκο της ομάδας Α εμφανίζονται κυρίως μεταξύ των ηλικιών 5 και 15 ετών και πιο σπάνια σε παιδιά ηλικίας κάτω των 3 ετών.

Συμπτώματα

Το κύριο σύμπτωμα είναι ο πόνος κατά την κατάποση, ο οποίος συχνά αντανακλά στα αυτιά. Επειδή τα μικρά παιδιά συνήθως δεν μπορούν ακόμη να μιλήσουν ή να παραπονεθούν για πονόλαιμο, απλώς αρνούνται να φάνε. Ο υψηλός πυρετός, η γενική κακουχία, ο πονοκέφαλος και η γαστρεντερική δυσφορία είναι κοινά συμπτώματα, όπως και η κακοσμία του στόματος (χαλίτωση) και η βραχνή φωνή. Μπορεί επίσης να υπάρχει εξάνθημα. Οι διογκωμένες και κόκκινες αμυγδαλές έχουν συχνά πυώδη επικάλυψη. Είναι επίσης δυνατή η ευαίσθητη στην πίεση διόγκωση των λεμφαδένων του λαιμού.

Μια λοίμωξη από στρεπτόκοκκο συνήθως υποχωρεί μέσα σε μια εβδομάδα μετά την χορήγηση κατάλληλης αγωγής. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να προκαλέσει τοπικές επιπλοκές (π.χ. περιαμυγδαλικό απόστημα ή κυτταρίτιδα) και μερικές φορές σοβαρότερες συστηματικές επιπλοκές όπως ρευματικό πυρετό ή σπειραματονεφρίτιδα.

Διάγνωση

• Κλινική εξέταση
• ο β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α, μέσω ταχείας εξέτασης αντιγόνου ή καλλιέργειας

Η αμυγδαλίτιδα μπορεί εύκολα να εντοπιστεί κλινικά, αλλά όχι και η αιτία της. Η καταρροή και ο βήχας συχνά υποδηλώνουν ιογενή αιτία. Επώδυνοι λεμφαδένες στο λαιμό ή γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια, διόγκωση του ήπατος και της σπληνός και κατατονία για > 1 εβδομάδα,  συνηγορούν υπέρ λοιμώδους μονοπυρήνωσης.

Επειδή απαιτεί άμεση αντιβιοτική θεραπεία, η λοίμωξη από στρεπτόκοκκο πρέπει να διαγνωστεί έγκαιρα.

Τα ακόλουθα 4 κριτήρια του Centor αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο στην διαφοροδιάγνωση ιογενούς – μικροβιακής φαρυγγοαμυγδαλίτιδας.

• υψηλός πυρετός
• λευκό επίχρισμα αμυγδαλών
• απουσία βήχα
• επώδυνη τραχηλική λεμφαδενοπάθεια

Εάν πληρούνται τρία ή τέσσερα από τα παραπάνω κριτήρια, οι ασθενείς μπορούν πρώτα να ελεγχθούν εργαστηριακά ή να υποβληθούν αμέσως σε εμπειρική θεραπεία έναντι του στρεπτόκοκκου.

Θεραπεία

• Συμπτωματική θεραπεία (αντιφλεγμονώδη-παυσίπονα, αναπλήρωση υγρών, ξεκούραση)
• Αντιβιοτικά σε περίπτωση μικροβιακής φλεγμονής
• Αμυγδαλεκτομή σε επαναλαμβανόμενες αμυγδαλίτιδες

Αμυγδαλεκτομή

Η αμυγδαλεκτομή συχνά εξετάζεται στην περίπτωση επαναλαμβανόμενων υποτροπών αμυγδαλίτιδας

• > 5 επεισόδια/έτος ή
• > 4 επεισόδια/έτος τα 2 τελευταία χρόνια ή
• > 3 επεισόδια/έτος τα 3 τελευταία χρόνια
• ή σε σοβαρή οξεία λοίμωξη που επιμένει παρά τη χορήγηση αντιβιοτικών

Άλλα κριτήρια για αμυγδαλεκτομή περιλαμβάνουν αποφρακτικές διαταραχές ύπνου (ροχαλητό-άπνοιες), υποτροπιάζον περιαμυγδαλικό απόστημα και υποψία καρκίνου. Ενώ έλασσον κριτήριο για την αφαίρεση των αμυγδαλών αποτελεί η κακοσμία στόματος (χαλίτωση).

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι αποφάσεις θα πρέπει να εξατομικεύονται με βάση την ηλικία του ασθενούς, τους πολλαπλούς παράγοντες κινδύνου και την απόκριση στην υποτροπή της λοίμωξης.

Η ευλαβική τήρηση των μετεγχειρητικών οδηγιών από τον ασθενή ελαχιστοποιεί τον κίνδυνο αιμορραγίας, η οποία εντούτοις συμβαίνει σπανίως, σε ποσοστό <2%.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αμυγδαλεκτομή επικοινωνήστε με τον Χειρουργό ΩΡΛ, Δρ. Πέτρο Λίτο. Ο ιατρός έχει μεγάλη εμπειρία σε επεμβάσεις αμυγδαλεκτομής. Έπειτα από λεπτομερή εξέταση θα σας προτείνει την κατάλληλη θεραπεία.

Τι είναι οι πολύποδες μύτης;

Οι πολύποδες μύτης είναι σαρκώδεις σχηματισμοί στον βλεννογόνο της ρινός.

• Οι ρινικοί πολύποδες αναπτύσσονται πιο εύκολα σε άτομα με αλλεργίες ή άσθμα.
• Ένα σύμπτωμα που προκαλείται από τους πολύποδες είναι η ρινική συμφόρηση.
• Οι γιατροί συνήθως διαγιγνώσκουν τους ρινικούς πολύποδες με βάση τη χαρακτηριστική τους εμφάνιση.
• Τα κορτικοστεροειδή μπορεί να συρρικνώσουν τους πολύποδες, αλλά πολλές φορές πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά.

Οι πολύποδες προσομοιάζουν συχνά με σχήμα σταγόνας στην περιοχή των εισόδων των παραρρινίων κόλπων. Ένας ώριμος πολύποδας μοιάζει με αποφλοιωμένη ρόγα  σταφυλιού χωρίς κουκούτσια. Σε αντίθεση με τους πολύποδες που βρίσκονται στο έντερο ή στην ουροδόχο κύστη, οι πολύποδες στη μύτη δεν είναι όγκοι και δεν ενέχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Είναι απλώς μια αντανάκλαση της φλεγμονής, ενώ το οικογενειακό ιστορικό μπορεί να παίζει κάποιο ρόλο.

Πότε αναπτύσσονται οι πολύποδες μύτης;

Οι πολύποδες μπορεί να αναπτυχθούν κατά τη διάρκεια μιας μόλυνσης της μύτης ή των παραρρίνιων κόλπων και να εξαφανιστούν αφού υποχωρήσει ο αιτιολογικός παράγοντας ή μπορεί να αναπτυχθούν αργά και να παραμείνουν. Μπορούν επίσης να σχηματιστούν ρινικοί πολύποδες εάν υπάρχει ξένο σώμα στη μύτη. Μερικοί άνθρωποι που είναι αλλεργικοί στην ασπιρίνη και σε άλλα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) πάσχουν σε συνδυασμό από άσθμα, χρόνια συμφόρηση μύτης και ιγμορείων και έχουν πολύποδες. Δεν είναι ξεκάθαρο πώς σχετίζονται οι ρινικοί πολύποδες με την αλλεργία και άλλες ασθένειες του αναπνευστικού. Οι ρινικοί πολύποδες μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις των παραρρίνιων κόλπων όταν εμποδίζουν την πρόσβαση σε αυτούς. Σπάνια εμφανίζεται ρινοσποριδίωση (λοίμωξη της μύτης που χαρακτηρίζεται από αιμορραγικούς πολύποδες), η οποία μπορεί να προκαλέσει χρόνια ρινίτιδα.

Ρινικοί Πολύποδες: Συμπτώματα

Πολλοί άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι έχουν ρινικούς πολύποδες, παρόλο που παρουσιάζουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

• Φτέρνισμα
• Ρινική συμφόρηση
• Οπισθορρινική καταρροή
• Κεφαλαλγία προσώπου, αισθημα πίεσης ή βάρους πάνω και κάτω από τα μάτια
• Έντονη ρινική καταρροή
• Διαταραχές όσφρησης ανοσμία ή υποσμία
• Κνησμός γύρω από τα μάτια

Πολύποδες μύτης: Διάγνωση

• Κλινική εξέταση στο ιατρείο από ειδικό Ωτορινολαρυγγολόγο
• Αξονική τομογραφία παραρρίνιων κόλπων
• Βιοψία

Οι γιατροί συνήθως διαγιγνώσκουν τους ρινικούς πολύποδες με βάση τη χαρακτηριστική τους εμφάνιση και την κλινική εικόνα. Ο γιατρός μπορεί να πάρει βιοψία του πολύποδα για να βεβαιωθεί ότι δεν είναι καρκίνος.

Ρινικοί πολύποδες: Θεραπεία

• Κορτικοστεροειδή (κορτιζόνη)
• Χειρουργική επέμβαση

Εάν ο αιτιολογικός παράγοντας (ερεθισμός, μόλυνση ή αλλεργία) δεν αντιμετωπιστεί, οι πολύποδες συχνά αναπτύσσονται ξανά. Ένα σπρέι κορτικοστεροειδών μπορεί να επιβραδύνει τις υποτροπές. Ωστόσο, οι πάσχοντες θα πρέπει να υποβάλλονται σε τακτική ενδοσκόπηση της μύτης (ο γιατρός εξετάζει τη μύτη με έναν μικρό άκαμπτο ή εύκαμπτο οπτικό σωλήνα) ώστε να μπορούν να εντοπιστούν και να αντιμετωπιστούν επίμονα ή επαναλαμβανόμενα προβλήματα. Σε άτομα με σοβαρά συμπτώματα που προκαλούνται από υποτροπιάζοντες πολύποδες, τα ιγμόρεια ή οι παραρρίνιοι κόλποι μπορεί να χρειαστεί να διορθωθούν χειρουργικά. Οι χειρουργικές επεμβάσεις εκτελούνται με χρήση ενδοσκοπίου (μιας ειδικής κάμερας που εισάγεται στη μύτη).

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον Χειρουργό Ωτορινολαρυγγολόγο, Δρ. Πέτρο Λίτο. Ο Ιατρός εξειδικεύεται στην ενδοσκοπική χειρουργική παρραρρίνιων κόλπων και είναι επιστημονικός συνεργάτης του «Κέντρου Μικρο-Ενδοσκοπικής χειρουργικής στην Ωτορινολαρυγγολογία». Έπειτα από διάγνωση θα σας προτείνει την κατάλληλη θεραπεία.